قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلّا تُشْرِكُوا يعنى مكشيد نفسى را كه حرام گرداند خداى تعالى بر شما كشتن او را مگر به حق . و فرمود كه : يُدْخِلُ مَنْ يَشاءُ فِي رحَمْتَهِِ وَ يعنى خداى تعالى مهيا گردانيد از براى ظالمان عذاب دردناك را . و مراد از فضائل مندوبات است يعنى آن چيزها كه فعل آن موجب فضيلت و ثواب باشد اما واجب نباشد و ترك آن حرام نباشد مثل احسان چنان كه فرمود : مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فلَهَُ عَشْرُ أَمْثالِها يعنى هر كه از وى حسنه در وجود آيد او را ده برابر عوض باشد [ 73 ب ] . و مراد از فرايض واجبات است يعنى آن چيزهائى كه فعل آن واجب است و ترك آن حرام مثل نماز و روزه چنان كه فرمود : وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ يعنى بپاى داريد نماز را و بدهيد زكات را . و امثال اين در قرآن بسيار است . و احكام خمسه كه مدار شرع بر آنست و اين پنج چيز است يعنى واجب و حرام و سنت و مكروه و مباح