نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 189

فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنّاسِ و جاى ديگر مى فرمايد كه : ونُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ و جاى ديگر مى فرمايد كه : تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عبَدْهِِ لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً و حضرت رسالت پناه ص بيان كرد از براى شما آنچه اين كتاب مشتمل بود بر وى از حلال و حرام و فضايل و فرايض . و اين اشارت است به احكام خمسه كه شريعت مبنى بر آنست و مراد از حلال اينست كه جايز باشد بحسب شرع و آن بر دو قسم است : يكى آنست كه مباح باشد يعنى فعل وى و ترك وى مساوى باشد شرعا و هيچ كدام اولى نباشد مثل صيد در بعضى اوقات چنان كه حق سبحانه و تعالى مى فرمايد كه : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا يعنى چون از احرام بيرون آئيد حلال شود بر شما صيد كردن . و قسم ديگر آنست كه مكروه باشد يعنى فعل وى جايز باشد شرعا اما ترك وى اولى باشد مثل خوردن و آشاميدن بدست چپ چنان كه خداى تعالى مى فرمايد كه : كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا يعنى بخوريد و بياشاميد و اسراف مكنيد . مخفى نيست كه اكل و شرب شامل است آن را كه بدست راست واقع شود و آن را كه بدست چپ واقع شود ، اما حضرت رسالت پناه ص بيان كرد كه اكل و شرب بدست چپ مكروه است و بدست راست اولى است . و مراد از حرام آنست كه فعل وى جايز نباشد و ترك وى واجب باشد مثل قتل نفس و زنا و ظلم و مانند آن چنان كه خداى تعالى فرمود كه : وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى يعنى نزديك مشويد به زنا چه جاى آنكه بكنيد و فرمود كه