يك استثناست .
اما بايد دانست كه اسلام خواستار صلح است و نه تسليم : با كسانى كه از در صلح در آيند صلح و با تجاوزگران مقابله به مثل مىكند ، اما خود هرگز به كسى تجاوز نمىكند و ستم روا نمىدارد ؛ و به مسلمانان اجازهء ستم و تجاوز نمىدهد .
ج - انسانى بودن :
يكم - عدم تعرض به بىگناهان : رسول خدا ( ص ) در هيچ جنگى متعرض غير نظاميان نگشت و بسيار تلاش مىكرد كه احترام جان و مال بىگناهان نگه داشته شود .
پس از تسليم بنى قريظه ، مسلمانان مردان جنگى را به قتل رساندند ، زيرا كه به آنها خيانت ورزيده آنان را در معرض نيستى قرار داده بودند . اما به زنان و كودكان و نيز آن دسته از يهوديانى كه به پيمان خود ثابت مانده بودند هيچگونه آزارى نرساندند .
تنها زنى كه از بنى قريظه كشته شد كسى بود كه با پرتاب سنگ از پشت بام خود مسلمانى را كشته بود ؛ و كيفر وى - چنان كه مشهور است - به خاطر همين جنايت بود .
هنگامى كه مسلمانان آهنگ غزوهء تبوك كردند ، رسول خدا ( ص ) به آنان سفارش كرد كه زنان و كودكان و كسانى را كه در جنگ نقشى ندارند نكشند ، خانهها را ويران نسازند و درختان را قطع نكنند .
در اسلام ، بىگناه به جرم گناهكار مؤاخذه نمىشود :
« وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى » *
« 1 » ( و هيچ گناهكارى بار گناه ديگرى را به دوش نمىگيرد ) . اين يك اصل تخلف ناپذير اسلامى است .
دوم - اسيران و گروگانها * : در جنگ بدر ، مسلمانان هفتاد تن از قريش را به اسارت در آوردند ، رسول خدا ( ص ) 68 تن از آنان را ميان يارانش تقسيم كرد و فرمود : « دربارهء اسيران نيكى كنيد . »
آنگاه از اسيران توانگر سربها گرفت ، شمارى از تهيدستان را بلاعوض آزاد كرد و
هامش
( 1 ) - انعام ( 6 ) ، آيهء 164 ؛ اسراء ( 17 ) ، آيهء 15 ؛ فاطر ( 35 ) ، آيهء 18 و زمر ( 39 ) ، آيهء 7 .
* - نياز به توضيح است كه مسلمانها گروگان نمىگرفتند الآ اينكه در برخى موارد ، آزادى اسيران به تأخير مىافتاد تا مسلمانها از رهايى يارانشان از دست مشركان مطمئن شوند .