( * * * ) احمد بن محمد بن عبد الرحمان . . . بن على القضاعى ، از اشبيليه بود . در نظم و نثر توانا بود . در آغاز كاتب برخى از واليان اندلس از فرزندان و نوادگان عبد المؤمن بود .
در ايام الناصر به مراكش آمد . و چندى در آنجا ماند . سپس به اشبيليه رفت و آنگاه بار ديگر با هيأتى از مردم اشبيليه به مراكش آمد . تابيعت مردم اشبيليه را به خليفه السعيد اعلان دارد . در اين سفر خليفه را در قصيدهاى بستود و از او بهرهها گرفت . در مراكش به سال 657 ه درگذشت . « 53 »
( * * * ) على بن محمد بن على بن هيصم الرعينى ، از اشبيليه بود . محدثى توانا بود و از علوم مختلف آگاهى داشت . نزد جمعى از امراى اندلس و مغرب به كار پرداخت . از جمله كاتب المتوكل بن هود بود . پس از مرگ او به خدمت محمد بن الاحمر صاحب غرناطه درآمد . ميان او و ابو عبد الله بن الجنان و ابو المطرف بن عميره مكاتبات دوستانه بود .
صاحب التكمله آنها را ذكر كرده است . در سال 666 ه در مراكش بمرد . « 54 »
( * * * ) ابو المطرف احمد بن عبد الله بن الحسين بن عميرة المخزومى از جزيرهء شقر بود ، از اعمال بلنسيه . در آنجا به سال 582 متولد شد . در بلنسيه به تحصيل حديث و فقه پرداخت ولى به لغت و ادب شوقى وافر داشت و در نثر براعت يافت . ابو المطرف از جمعى از اقطاب زمان خود چون ابو الخطاب بن واجب و ابو الربيع بن سالم و ابو على الشلوبين و ابو عمر بن عات و ابو محمد بن حوط الله علم آموخت . در اوريوله و شاطبه سمت قضا داشت . زمانى نيز كاتب امير ابو جميل زيان بود . در اين دورهء پرآشوب و تاريك تاريخ شرق اندلس رسائل مهمى از او صادر شده كه همه دليل بر قدرت بلاغت او در ترسل است .
در اواخر عهد المستنصر كه اوضاع شرق اندلس آشفته گرديد ، ابن عمير دريافت كه ديگر ماندنش در بلنسيه را روى نيست . از اين روى به مغرب رفت و به خدمت خليفهء
هامش
( 53 ) . الذيل و التكمله ، المجلد الاول نسخهء خطى پاريس برگ 171 و 172 .
( 54 ) . الاحاطه ، نسخهء خطى ياد شده در اسكوريال برگ 328 و 329 . الذيل و التكمله ج 4 / نسخهء خطى موزهء بريتانيا .