بنى مرين پيمان دوستى بست . بنى مرين سپاهى عظيم در منطقهء غرب گرد آوردند و بنى راشد از زناته و بنى وراو و بنى سفيان نيز به آنان پيوستند . السعيد خطر را احساس كرد و لشكر خود را عطا داد و آماده پيكار شد و به سوى شمال در حركت آمد تا به تامسنا رسيد . بنى مرين در آنجا تحت فرمان ابو يحيى گرد آمده بودند و در نزديكى واسنات براى نبرد استقرار يافتند . در اين نبرد نيز بنى مرين منهزم شدند . السعيد از تعقيب آنان بازايستاد ، زيرا مىترسيد كانون بن جرمون و عربهاى سفيان كه از ميدان جنگ بيرون رفتهاند روى به مراكش نهند . از اينرو خود به سوى مراكش در حركت آمد . ولى كانون و قومش راه نزديكتر و آسانترى را اختيار كرده بودند و آن راه ازمور بود . كانون به يارى زعيم شهر ابن يزيمر بر ازمور استيلا يافت و از مردم بويژه يهوديان اموالى گزاف به زور بستد . والى ازمور ابن معنصر الكومى از شهر بيرون آمده براى اداى تحيت به نزد السعيد رفته بود . چون خليفه السعيد از استيلاى كانون بر ازمور خبر يافت به ازمور روى نهاد . كانون از شهر بيرون آمد و به دكّاله رفت . در آنجا با السعيد مصاف داد . بيشتر اعراب همراه او كشته شدند . كانون خود بگريخت و السعيد سرهاى كشتگان به مراكش فرستاد . سرها از سور بياويختند . السعيد به ازمور داخل شد و مردم را عفو كرد و ابن يزيمر را بگرفت و دست بربسته به مراكش فرستاد . او در آنجا كشته شد . اين واقعه احتمالا در اوايل سال 643 ه / 1245 م اتفاق افتاد . « 8 »
2
چون امير ابو يحيى بن عبد الحق به زعامت قوم خود بنى مرين رسيد ، نخستين اقدامى كه كرد اين بود كه مناطق مغرب را كه تحت فرمان او بود ميان قبايل بنى مرين تقسيم كرد و خود با لشكرش برفت و در ناحيهاى ميان سلفات و كوه زرهون در شمال
هامش
( 8 ) . البيان المغرب ، ص 370 - 373 . تاريخ ابن خلدون ج 6 / ص 352 .