فرصتى يافت . با سران مسيحى كه در شهر بودند در نهان توطئه كرد . مسيحيان عربهايى را كه نگهبانان قصبه ( قلعه ) بودند تحت فشار قرار دادند و ابو زيد با مشايخ سجلماسه توانستند به درون روند . ابو زيد قصبه را به مردان جنگى و تيراندازان ماهر پر كرد . و در حال به السعيد پيام فرستاد و او را از آنچه كرده بود آگاه نمود . خليفه سپاس گفت و از گناه او درگذشت . در اين اثناء عبد اللّه بن زكريا الهزرجى را دستگير كرد و دست بسته نزد السعيد فرستاد . او نيز فرمان به اعدامش داد و با وجود شفاعتهاى بسيار به قتلش آورد . سرش را بريدند و بر دروازهء باب الكحول مراكش بياويختند . السعيد بدون آنكه به سجلماسه داخل شود به مراكش بازگرديد . ( به سال 642 ه / 1244 م ) . « 4 »
ابو على بن خلاص البلنسى والى سبته بيعت موحدين به يكسو افكند . همچنين مردم اشبيليه در اندلس نيز خلع طاعت كردند و اين كار به راهنمايى زعيمشان ابو عمرو بن الجد بود . دو شهر سبته و اشبيليه با فرمانرواى افريقيه امير ابو زكريا الحفصى بيعت كردند . از سوى مردم اشبيليه هيأتى به تونس رفت و اعلام بيعت نمود .
ابن خلاص نيز فرزند خود را با بيعت خود و هدايايى براى امير ابو زكريا الحفصى به تونس فرستاد ولى همه در آب غرق شدند و ما پيش از اين بدان اشارت كرديم . در اينجا مىافزايم كه نفوذ بنى مرين در شمال منطقه مغرب گسترش يافت حتى به درون اقاليم مغرب نيز سرايت كرد .
از اينرو در سال 646 ه السعيد بار ديگر از مراكش به قصد اقاليم غربى بيرون آمد . جمع كثيرى از مصامده و عربها و روميان با او بودند . بعضى شمار سپاه او را ده هزار و برخى بيش از بيست هزار نوشتهاند . خليفه السعيد به سوى بنى مرين در حركت آمد . بنى مرين هم به سردارى ابو معرف محمد بن عبد الحق مستعد رويارويى با موحدين گرديدند . ميان دو لشكر در اغلان در نزديكى فاس نبرد افتاد . امير بنى مرين پيش
هامش
( 4 ) . البيان المغرب ، ص 363 و 364 . تاريخ ابن خلدون ، ج 6 / ص 257 .