سختى وارد آوردند . يكبار نيز به سليا حمله كردند كه حومهء جنوبى بلنسيه بود .
مسيحيان بر سليا مسلط شدند . هنوز چند روزى نگذشته بود كه ناوگان تونسى در آبهاى بلنسيه ظاهر شدند و تا خليج گراو
oarG
در جنوب شرقى شهر روبهروى مصب رود طوريه يا نهر وادى ابيض
raivaladauG
كه از وسط بلنسيه مىگذشت پيش آمدند ولى مسيحيان آن ناحيه را در تصرف خود داشتند و راه ورود بسته بود . مردم شهر نيز نتوانستند خود را به آنها رسانند . كشتيهاى امداد رهسپار شمال شدند و تا شهر كوچك مرزى بنشكله واقع در شمال قسطلونه پيش رفتند . در آنجا نيز ناوگان آراگونى مانع عبور بودند . به ناچار روى به جنوب نهادند و بار خود را در دانيه دور از شهر محصور خالى كردند . سپس به افريقيه باز گشتند و چون از سوى ابو جميل زيان كسى حضور نداشت ، مالى را كه با خود آورده بودند بازگردانيدند و بلنسيه را دست به گريبان با سرنوشت خود رها كردند .
مسيحيان به كوشش خود براى گشودن شهر درافزودند و باروها و برجها را به شدت فرو مىكوفتند . ميان دو سپاه جنگهاى متعددى رخ داد و در يكى از آنها خايمه از ناحيهء سر مجروح شد . محاصره پنج ماه مدت گرفت . از آوريل تا سپتامبر . تا در شهر خوردنى نماند و باروها از چند جاى فروريخت . در اينحال وجوه شهر و ابو جميل زيان امير شهر تصميم به تسليم گرفتند . مىخواستند تا به جنگ به شهر در نيامدهاند شهر را به صلح تسليم كنند .
ابو جميل زيان و خايمه در روز سهشنبهء هفدهم ماه صفر سال 636 ه با يكديگر ديدار كردند و قرارداد صلح را منعقد نمودند . قرار بر آن شد كه در ظرف بيست روز مردم شهر با اموال و اسباب خود از شهر بيرون روند . از آن پس دستهدسته شهر را ترك گفتند و از دريا و خشكى به اطراف پراكنده شدند . صبح جمعهء بيست و هفتم ماه صفر ابو جميل خود با زن و فرزند يا گروه اندكى از ياران از قصر بيرون آمد و برفت . « 9 » خايمه با ابو جميل زيان معاهدهء ديگرى به مدت هفت سال منعقد كرد كه دانيه و قلييره
arelluC
از آن او باشد .
در روز جمعهء نهم اكتبر سال 1238 م / بيست و هفتم صفر سال 636 ه خايمه پادشاه فاتح آراگون با زنش ملكه ويولانته و اكابر و روحانيان و اشراف و شواليههاى آراگون و قطلونيه
هامش
( 9 ) . ابن الابار ، الحلة السيراء ، ص 190 و التكمله شمارهء 1745 و 2119 . البيان المغرب ، ص 345 .