2
مرحله دوم و پايانى بسيج نيرو براى فتح بلنسيه به سرعت انجام مىيافت . سقوط قرطبه چند سال پيش به دست فرناندوى سوم پادشاه قشتاله اين تصميم را شتاب مىبخشيد . فرناندو بر بخش بزرگى از منطقه شمالى اندلس دست يافته بود و خايمه پادشاه آراگون بيم آن داشت كه سپاه قشتاله به سوى بلنسيه سرازير شود و آنگاه ميان دو پادشاه خلاف و كشمكش افتد . هرچند در معاهدهء كاسولا
alozaC
كه در سال 1179 م ميان قشتاله و آراگون بسته شده بود فتح بلنسيه سهم آراگون شده بود ، ولى خايمه نمىخواست فرصت را از دست بدهد . زيرا شكست انيشه نيروى مسلمانان را تحليل برده بود و مرگ ابن هود در سال 635 ه / ژانويه 1238 سبب نوميدى آنها شده بود زيرا ديگر كسى نبود كه به يارى ايشان بشتابد .
خايمه براى آغاز حمله مجلس مشاورهء خود را در مونتشون تشكيل داد . در آن مجلس موافقت شد كه براى هزينهء جنگى مالياتى مقرر شود . آنگاه آهنگ بلنسيه نمود .
در اين اثناء خبر آوردند كه دايى او دونبرنادو فرمانده پادگان انيشه درگذشته است .
بعضى از مشاوران گفتند كه آنجا را رها كند ولى او نپذيرفت و پسر سردار متوفى را به جاى پدر به فرماندهى برگزيد . اين پادگان شامل پنجاه سوار بود .
خايمه به هنگام حركت در برابر اشراف و سرداران سوگند خورد كه براى فتح بلنسيه خواهد رفت و تا آن شهر به دست او گشوده نشود به طرويل باز نخواهد گشت و از نهر طرطوسه ( ابرو ) نخواهد گذشت و براى تأكيد عزم خود اعلام كرد كه ملكه و شاهزاده خانم دخترش را نيز با خود خواهد برد « 7 » . در ماه مارس سال 1238 م پاى در ركاب آورد و رهسپار جنوب شد . در راه كه مىآمد چند دژ از دژهاى مسلمانان كه نزديك بلنسيه بودند چون المناره و نوليس و بطرنه و اوشو و ديگران اعلان وابستگى و اطاعت نمودند . قواى پادشاه آراگون به هنگام حركت از چند صد تن از شواليههاى داويه و اسبتاريه و قلعهء رباح و سواران شاهى و چند هزار پياده
هامش
( 7 ) .. 58 . P . VI . T , emiaJ noD yeR led . tsiH . tiC , dibI : etneufaL . M