اشبيليه به امارت فرستاد . شهرهاى مارده و بطليوس نيز مانند اشبيليه به اطاعت ابن هود درآمدند . بدينگونه منطقهء فرمانروايى او نواحى وسطا و غربى اندلس را نيز فراگرفت .
در آن هنگام سراسر اندلس چشم به پرچم اين رهبر تازهء اندلسى دوخته بود ، بدان اميد كه بتواند اندلس را از تعرض خصمان حفظ كند و در ميان مردمش وحدت كلمه ايجاد نمايد و صفوف پراكندهاش را متحد سازد .
2
در همان هنگام كه شورش ابن هود در مرسيه اوج گرفته بود ، شورش ديگرى در بلنسيه آغاز شد و در آنجا نيز حوادثى همانند مرسيه رخ داد . از اين قرار كه از سال 620 ه السيد ابو زيد عبد الرحمان بن محمد بن يوسف بن عبد المؤمن ، برادر السيد ابو محمد عبد الله بياسى - كه اخبار او را آورديم - در بلنسيه حكومت مىكرد . چون ابن هود در مرسيه قيام كرد ، ابو زيد با سپاه خود به جنگ او رفت ولى شكست خورده به بلنسيه بازگرديد . قيام ابن هود و شكست ابو زيد در بلنسيه انعكاس وسيعى يافت و سبب شورش جديدى شد ، بويژه آنكه بلنسيه از قديم يكى از كانونهاى ضد موحدين بود . و ديديم كه مملكت شرق اندلس در ايام امير محمد بن سعد بن مردنيش نزديك به يك ربع قرن با دولت موحدين در كشاكش بود . و اكنون با صحنهء جديدى از شورش بلنسيه بر ضد موحدين روبهرو مىشويم .
رهبر اين شورش نيز به خاندان مردنيش منتسب بود به نام ابو جميل زيان بن ابى الحملات مدافع بن يوسف بن سعد بن مردنيش الجذامى . جد او ابو الحجاج يوسف بن سعد بن مردنيش برادر امير شرق محمد بن سعد بن مردنيش بود . خليفه ابو يعقوب يوسف بن عبد المؤمن ، هنگامى كه خاندان مردنيش پس از وفات عميدشان امير محمد بن سعد در سال 567 ه - 1171 م به دو تسليم شد و او بر مرسيه و بقيهء مملكت شرقى مستولى گرديد ، آنان را مورد عنايت خويش قرار داد و امير ابو الحجاج يوسف بن سعد بن