ابو محمد عبد الواحد بن ابى حفص عمر بن يحيى الهنتاتى هستند . ابو حفص عمر ، از اصحاب دهگانهء المهدى محمد بن تومرت بود كه در دستگاه موحدين از مقامى شامخ برخوردار بود و در سال 571 ه بدرود حيات گفت . پسرش شيخ ابو محمد عبد الواحد يكى از چند فرزند او بود كه در مغرب و اندلس صاحب مناصب بزرگ بود و شيخ بزرگ موحدين محسوب مىشد بهجاى او نشست . ديديم كه چگونه جنبش بنى غانيه را فرو نشاند و افريقيه را براى موحدين حفظ كرد و امنيت و سلامت بخشيد .
جدا شدن افريقيه بدينگونه ضربتى سخت بر پيكر دولت موحدى و عامل تازهاى در ضعف و پريشانى آن بود . ولى اين اقدام در دربار مراكش چندان انعكاسى نيافت .
زيرا دربار موحدى در اين هنگام سرگرم مناقشات خود بر سر تخت خلافت و زدوخوردها و رقابتهاى خود بود . و از سوى ديگر بنى مرين هم سر برداشته بودند و در اطراف مغرب تاختوتاز مىكردند . در مكناسه و سبته نيز شورشهاى محلى پديد آمده بود و ديگر نيرو يا وسيلهاى كه بتواند به مبارزه با اين حادثه محتوم پردازد ، در دست نداشت .
4
اما خليفه المأمون ، توانست رقيب و برادرزاده خود يحيى المعتصم را بار ديگر در دشت واونزرت در نزديكى مراكش ، در ماه رمضان سال 627 ه شكست دهد . سپس منشورى صادر كرد كه در آن به محو اسم و رسم المهدى فرمان داده بود . در سال بعد ، سال 628 ه فرمانى به بلاد موحدين در مغرب و اندلس فرستاد و مردم را به امر به معروف و نهى از منكر و اقامه صلاة و دادن زكات و صدقات و نهى از نوشيدن شراب و ديگر مسكرات دعوت نمود . ابن الخطيب فصولى از نامه او را آورده است . « 21 » غالبا خلفاى موحدين
هامش
( 21 ) . الاحاطه ، ج 1 / ص 421 و 422 .