سرپرستى ايشان به نيكوترين وجهى كفالت كرد . و براى حفاظت آنان خانهاى در تونس بنا كرد كه به قصر البنات شهرت يافت . آن دختران در آنجا پير شدند و مردند و براى خود شوهرى انتخاب نكردند « 17 » .
3
گفتيم كه چون ابو العلى ( يا ابو العلاء ) بن المنصور براى تصاحب تخت خلافت قيام كرد ، خود را المامون لقب داد و از اندلس به مراكش آمد و بر پسر برادر خود يحيى المعتصم غلبه يافت و در سال 626 ه نزد ابو محمد عبد اللّه والى افريقيه كس فرستاد تا بيعت كند . ابو محمد عبد اللّه از بيعت سر برتافت . المأمون ، برادر او ابو زكريا يحيى را كه حاكم قابس بود امارت افريقيه داد و ابو محمد عبد اللّه را عزل كرد . ابو زكريا يحيى با المأمون بيعت كرد و ميان دو برادر خلاف افتاد .
ابو محمد عبد اللّه با لشكر خود از تونس بيرون آمد تا برادر را گوشمال دهد . چون به قيروان رسيد مشايخ موحدين او را از اين كار منع كردند و كار به درشتى كشيد . و اين امر بدان سبب بود كه مشايخ موحدين با ابو زكريا يحيى دل يكى داشتند . مشايخ به ابو زكريا خبر دادند و او بيامد و زمام لشكر به دست گرفت و برادر را بگرفت و بند بر نهاد و به تونس فرستاد و در آنجا چندى در قصر ابن فاخر محبوس داشت . در روز بيست و چهارم رجب سال 625 ه ابو زكريا يحيى وارد تونس شد . در حال ابو عمر كاتب برادر را بگرفت و شكنجه كرد و بكشت و به نام خليفه ابو العلى المأمون خطبه خواند .
سپس برادر را از راه دريا به مراكش فرستاد . چندى بعد از سوى خليفه براى افريقيه حكامى فرستاده شد و اين كار بر ابو زكريا گران آمد و آن حكام بازگردانيد و دعوت المأمون خلع كرد و به نام يحيى المعتصم خطبه خواند و اين اولين گام در استقلال
هامش
( 17 ) . رجوع كنيد به تاريخ ابن خلدون ج 6 / ص 197 . و نيز :. 681 , P , dibi : leB . A