حال آنكه بارها ديدهايم كه مسئله ارزاق و علوفه يكى از مسائل مهم قواى موحدين بوده است . ما معتقديم كه سپاه موحدى با توجه به واحدهاى مختلف آن از دويست هزار تجاوز نمىكرده است .
موحدين از رود وادى الكبير گذشتند و به سوى بياسه راندند . دليران موحدى گذرگاههاى كوههاى شارات را كه به بياسه و ابّده منتهى مىشد گرفتند ، از جمله گذرگاه صعب العبور لوسا بود و لشكر در دشت وسيعى واقع در برابر اين گذرگاه فرود آمد . اين ناحيه امروزه در سمت غربى سانتا النا
anelE atnaS
قرار دارد و در فتحنامهها از آن به المرشه ياد شده است . خليفه را قصد بر آن بود كه در اين مكان بايستد تا لشكر مسيحيان برسد . الناصر با اخبارى كه از انشعاب در لشكر آلفونسو شنيده بود و اطلاعى كه از وضع سازوبرگ و ارزاق و علوفهء دشمن داشت يقيين داشت كه در اين نبرد پيروزى از آن اوست .
خوشبختانه براى من فرصتى پيش آمد كه از كوههاى سييرامورنا ( شارات ) بالا روم و مكانهايى را كه سپاه مسيحيان از آنجا گذشتهاند يا در آنجا لشكرگاه ساخته است ببينم و در دامنهء كوه جايگاه لشكر موحدين را بررسى كنم .
اين جنگ را در تواريخ مسيحيان جنگ ناواس دوتولوسا
asoloT ed savaN
گويند و اين نام امروز بر خردك روستايى در دامنهء كوه نزديك شمال شرقى لاكارولينا بر سر بزرگراه مادريد بهسمت جنوب به اندلس اطلاق مىشود .
ولى اين نام يعنى ارتفاعات تولوسا يا عقاب تولوسا امروز مدلول قديم خود را از دست دادهاند و از معلومات و اسناد تاريخى و نيز تحقيقات جديد ، چنين برمىآيد كه اين جنگ درست در اين مكان كه اين نام بر آن اطلاق مىشود واقع نشده بلكه ده كيلومتر آن طرفتر در ارتفاعات و دشتهاى غرب قريهء سانتاالنا ميان آن و قريهء ميراندهدلرى در پايين تپهاى به نام مائدة الملك
yeR led aseM
درگرفته است .
برخى آلات نبرد از جمله پيكانهاى موحدين كه براى بستن اسب در زمين فرو مىكردهاند هنوز هم در آنجا يافته مىشود و اين نظريه را تأييد مىكند . من با رنجى