پايگاههاى مهم ابن مرد نيش در اين منطقه بود . فرمانده دژ عرفى و يارانش امان خواستند و در دژ يك پادگان موحدين استقرار يافت .
محمد بن سعد بن مرد نيش كه در اثناء اين احوال نيروى خويش گرد آورده بود و جمع كثيرى از مسيحيان در لشكر او بودند از مرسيه بيرون آمد و در لورقه راه بر موحدين بگرفت تا نگذارد به مرسيه روند .
چون موحدين گذار از گردنههاى صعب العبور كوهستان را دشوار يافتند به سوى غرب گرديدند و به دشتى به نام الفندون واقع در ميان لورقه و قرطاجنه روى نهادند . اين دشت از مناطق پرنعمت آن منطقه بود و از آنجا به سوى مرسيه راندند . در فتحنامهاى كه به مراكش نوشتهاند چنين آمده است . ولى البيذق مىگويد كه موحدين بربلش و قرطاجنه و لورقه غلبه يافتند و مردمش را به مذهب خويش - توحيد - درآوردند و به هنگامى كه ابن مردنيش به لورقه آمد موحدين در آنجا بودند « 9 » .
ابن مرد نيش سپاه خود را از راه كوهستانى به مرسيه برد . روز جمعهء هفتم ذو الحجهء سال 560 ه / اكتبر سال 1164 م موحدين هنگام ظهر به فحص ( دشت ) مرسيه رسيدند .
آنجا تا مرسيه بيش از چهار يا پنج ميل فاصله نداشت . در جايى به نام فحص الجلاب فرود آمدند . ابن مرد نيش راه بر آنان بربست . موحدين لشكر خويش را كه از قبايل هرغه و تينملل و هنتاته و جدميوه و ديگر قبايل موحدين بودند تعبيه دادند . همچنين سپاهيان عرب از بنى هلال و رياح و جشم و رعين و نگهبانان سياهپوست خاص امير نيز صف كشيدند . از همان فتحنامه ياد شده برمىآيد كه لشكر موحدين شامل دوازده هزار جنگجو بوده و اين غير از پادگان غرناطه است كه خود در حدود چهار هزار نفر در تحت فرمان شيخ ابو سعيد و شيخ ابو عبد الله بود و نيز هشت هزار نفر كه السيد ابو حفص و برادرش با خود برده بودند . از شمار سپاهيان ابن مرد نيش آگاهى نداريم ولى مسيحيان مزدور سپاه را سيزده هزار جنگجو تخمين زدهاند .
هامش
( 9 ) . اخبار المهدى ابن تومرت ، ص 126 .