يارانشان را كشتند . در اين گيرودار يحيى بن اسحاق بن غانيه و برادرش عبد اللّه بن اسحاق بن غانيه و چند تن از يارانشان گريختند و به على بن اسحاق بن غانيه كه قسنطينه را در محاصره داشت پيوستند . موحدين رشيد رومى را اسير كردند و كشتيهاى ميورقى را كه در كنار ساحل بود تصرف نمودند و السيد ابو موسى و ديگر بزرگان موحدين را از بند برهانيدند و بجايه با يك ضربت سريع بازپس گرفته شد . اين واقعه در روز نوزدهم ماه صفر سال 581 ه / بيست و دوم ماه مه سال 1185 م اتفاق افتاد . بجايه به مدت هفت ماه در دست بنى غانيه بود . « 16 »
على بن اسحاق بن غانيه قسنطينه را در محاصره داشت كه خبر سقوط بجايه و ديگر شهرهايى را كه تصرف كرده بود ، بشنيد . با آنكه قسنطينه در شرف تسليم بود چون ناوگانش از دست رفته و بسيارى از افرادش كشته شده بود چارهاى جز ترك محاصره و گريز از دست موحدين نداشت . از اينرو با بقاياى سپاه خود روى به صحرا نهاد . پس از سه روز السيد ابو زيد به تيكلات در نزديكى بجايه رسيد . در آنجا طلبه و اكابر بجايه به دو پيوستند . هم در آنجا تصميم گرفتند كه از پى على بن غانيه روند .
هركس را كه از ياران ميورقى اسير كرده بودند - خواه با او از ميورقه آمده يا در بجايه به او پيوسته بودند - به لشكرگاه موحدين فرستادند . در آنجا بيشترشان را كشتند ولى يحيى بن طلحهء ميورقى را به گروگان گرفتند و نكشتندش . روز سوم از پى على بن اسحاق بن غانيه رفتند . على تا جريدهرود بنه و اثقال خويش در راه افكنده بود ولى موحدين با آن لشكر گران و بنه و اثقال كه با خود داشتند از تعقيب او بازماندند . از سوى ديگر لشكريان موحدى شش ماه بود كه نياسوده بودند از اينرو به بجايه بازگرديدند .
على بن اسحاق بن غانيه با بقاياى لشكر خود رهسپار جنوب شد و از جبال اطلس
هامش
( 16 ) . الرسائل الموحديه ، الرسالة التاسعه و العشرون ص 176 - 178 . ابن عذارى البيان المغرب ، القسم الثالث ص 150 بر تاريخ ابن خلدون ج / ص 191 . و نيز :. 35 - 05 . P , ainahG uoneB saL . leB . A