گذشت و به منطقهء واحهها در جنوب ولايت افريقيه كه به بلاد جريد موسوم است ، درآمد . محلات ثروتمند اين منطقه را تاراج كرد و با دادن صلات و عطايا عربهاى ساكن آن حدود ، بويژه بنى رياح و بنى جشم را به خود متمايل ساخت و چون تن و توشى يافت به شهر توزر تاخت و آنجا را در محاصره گرفت و همه نخلستانهايش را قطع كرد . عاقبت به يارى بعضى از مردم شهر به شهر درآمد و از كسانى كه يارىاش كرده بودند چشم پوشيد ولى اموال ديگران را مصادره كرد و بر آنان باج و خراجهاى گزاف بست و هركس را كه در اداى آن تعلل مىكرد مىكشت و اجساد كشتگان را در چاهى كه درون شهر بود ، مىريخت و آن چاه بئر الشهدا نام گرفت . سقوط توزر در سال 582 ه / 1182 م بود .
السيد ابو زيد بن ابى حفص در اين ايام در بجايه سرگرم تنظيم امور از هم گسسته بود . قحطى و بيمارى در شهر بيداد مىكرد . آنسان كه چون خليفه بشنيد ، ابو زيد را به سبب قصورش در رفع مشكلات شهر سرزنش نمود .
ميورقى همچنان در بيابانهاى جنوب پيش مىتاخت . به سردارى غزى صنهاجى جمعى را به اشير فرستاد و غزى اشير را بگرفت و والى موحدى آن را بكشت . السيد ابو زيد پسر خود ابو حفص عمر را با ابو الظفر بن مردنيش به جنگ غزى فرستاد . غزى كشته شد سرش را به بجايه فرستادند و در آنجا بياويختند . برادر غزى ، عبد اللّه صنهاجى بهجاى او فرماندهى سپاه ابن غانيه را بر عهده گرفت . قاضى ابو العباس بن الخطيب او را به وعدههايى بفريفت و از شهر بيرون آورد و سپس دستگيرش كرد و به بجايه فرستاد . او را در كنار سر برادرش بر دار كردند .
از حوادث اين سال قتل رشيد رومى سردار ابن غانيه بود و قتل شمارى از مردم بجايه كه به ابن غانيه پيوسته بودند . از اين جمله بودند فرزندان ابن حمله سردار سپاه بنى حمدون را نيز كه متهم شده بودند كه با بنى غانيه ارتباط دارند از بجايه به سلا تبعيد كردند ولى اموالشان را به بهاى اندكى خريدند . بعضى از اعيان را نيز پس از مصادرهء اموال و خانههاشان به سلا فرستادند . پس از اين اعمال السيد ابو زيد به حضرت آمد و
تاريخ دولت اسلامى در اندلس ( فارسي ) — صفحة 121
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص١٢١