لمتونيان و پايگاهى براى اقدامات مرابطين بر ضد موحدين قرار داد . در عهد اسحاق بن محمد بن غانيه جزاير شرقى را نيروى سياسى و نظامى افزون شد ، چنان كه ناوگان بنى غانيه در اين سوى درياى مديترانه به حساب مىآمد . از نامهاى كه برنگر دوتراگونا - از اشراف برشلونه - در سال 1171 م / 567 ه به آلفونسو پادشاه آراگون نوشته از شكوفايى و نيروى ميورقهء اسلامى حكايتها دارد . اسحاق همواره با ناوگان نيرومند خود سواحل ممالك مسيحى نزديك به خود را مورد تاختوتاز قرار مىداد و هربار مقدار زيادى اسيران و غنايم به چنگ مىآورد . المراكشى مىگويد هر سال دوبار بر آن سواحل لشكر مىراند « 8 » . در روايات مسيحى آمده است كه مسلمانان ميورقه در عهد اسحاق بن محمد بن غانيه شهر مرزى تولون را در جنوب فرانسه مورد حمله قرار دادند و در سال 1178 م / 574 ه بر آن غلبه يافتند و ويكنت هوگو گودفريد صاحب مرسيليا و چند تن ديگر از اكابر مسيحيان را اسير كردند . اين پيروزيها سبب شد كه جمهوريهاى جنووا و پيزا و ونيز با اسحاق بن محمد بن غانيه پيمان دوستى بندند و هر دو جانب تعهد كنند كه از دريا و خشكى بلاد يكديگر را مورد حمله قرار ندهند . اين معاهده تا اوايل سال 579 ه / 1183 م كه اسحاق چشم از جهان بربست به قوت خود باقى بود . « 9 »
مىدانيم كه شورش ابن مردنيش بر ضد موحدين نزديك به يك ربع قرن يعنى تا زمان وفات او به سال 567 ه / 1171 م ادامه داشت و در خلال آن ابن مردنيش بر سراسر مشرق اندلس غلبه يافت و نيز بخشى از ناحيهء وسطاى اندلس را در تصرف آورد .
مملكت ميورقه در خلال اين مدت احساس امنيت و آرامش مىكرد . ولى ديرى نپاييد كه سلطهء ابن مردنيش بويژه از آن پس كه پدرزن و همپيمان نيرومندش ابن همشك بر ضد او قيام كرد دستخوش زوال گرديد . و چون ابن مردنيش در سال 567 ه بمرد ، مملكت
هامش
( 8 ) . المعجب ص 152 . و نيز .. 52 , 42 . P . ainahG uoneB seL , lEB . A( 9 ) . رجوع كنيد به ،seraelaB saL ne acimaLsI noieanimoD aL ed ocirotsiH ojeuqsoB : setreuF y renapmaC . A . 541 - 441 . P ) adargaS anapsE tiC (