يوسف بود كه در جنگ با موحدين رشادتها نموده و در يكى از آن جنگها در سال 539 ه / 1144 م كشته شده بود . از او دو پسر ماند ، يكى همين على بود كه اسلام آورد و به خدمت موحدين درآمد .
محمد بن اسحاق بن غانيه سفير خليفه را با خوشرويى پذيرا گرديد و فرمانبردارى خويش اعلام نمود . خليفه ابو يعقوب در اين هنگام با لشكر گران خود به اندلس مىآمد تا جهاد با مسيحيان را از سر گيرد و اين واقعه در ماه صفر سال 580 ه / آوريل 1184 م اتفاق افتاد . محمد بن اسحاق بن غانيه براى خود جز اطاعت چارهاى نمىدانست ولى برادرانش على و يحيى و طلحه و عبد الله و سير و تاشفين و محمد المنصور و ابراهيم به خشم آمدند و به خلاف برادر برخاستند و او را گرفتند و بند برنهادند و برادر ديگر خود على بن اسحاق را به فرمانروايى جزاير برگزيدند . حتى سفير خليفه ابو الحسن على بن الربرتير را به گونهاى محدود كردند و اجازه ندادند از ميورقه خارج شود . كسانى را هم كه در كشتيهاى موحدين بودند بگرفتند و در بند كشيدند . در اين احوال خبر كشته شدن ابو يعقوب در شنترين و پراكنده شدن لشكر موحدين رسيد . در اين هنگام على بن اسحاق رسما دعوت موحدين را رد كرد و سفير آنها را به زندان تاريك افكند . « 12 »
بنى غانيه على و برادرانش بر اين بسنده نكردند كه دعوت موحدين را گردن نهند ، بلكه در آن ايام كه ابو يوسف يعقوب سرگرم اصلاحات بود ضربات خود را بر موحدين وارد آوردند . بدين معنى كه افريقيه را هدف حملات خويش قرار دادند . اين منطقه همواره دستخوش ناآرامى بود . از اينرو يكى از ثغور نزديك به ميورقه يعنى بجايه را مورد حمله قرار دادند .
بنى غانيه بجايه را كه براى اولين حملهء خود انتخاب كرده بودند دور از منطق نبود . زيرا كسانى از وابستگان بنى حماد امراى پيشين بجايه در آنجا بودند كه با
هامش
( 12 ) . البيان المغرب ، القسم الثالث ص 146 / تاريخ ابن خلدون ج 6 / 190 . و نيز :. 92 . P . dibl . leB . A - . 641 . P , dibl setreuF y renapmaC