اما در اين روزها حادثهء جديدى رخ داد كه براى دولت موحدين گرفتاريها و دردسرهاى بسيار ايجاد كرد . بنى غانيه صاحبان جزاير شرقى ياميورقه به بجايه حمله كردند و آن را تصرف نمودند و چند شهر ساحلى ديگر را نيز گرفتند . اين حمله آغاز يك درگيرى درازمدت بود كه بيش از نيم قرن ادامه يافت و در انحلال و اضمحلال قواى موحدين تأثيرى شگرف داشت .
براى اينكه به ماهيت اين نزاع بهتر آگاه شويم به تاريخ جزاير شرقى از آغاز تا ابتداى عصر مرابطين مىپردازيم .
1
در اخبار دولت مرابطين گفتيم كه چون مردم جنووا و پيزا و همپيمانشان امير برشلونه ، در اواخر سال 508 ه / اوايل سال 1115 م به جنگ جزاير شرقى ( جزاير بليار ) رفتند و شهر ميورقه را پس از محاصرهاى طولانى به تصرف درآوردند ، امير المسلمين على بن يوسف لشكرى عظيم بسيج كرد و براى بازپس گرفتن جزاير در حركت آمد و در اواخر سال 509 ه / 1116 م آن جزاير را به تصرف درآورد .
امير المسلمين ، وانور بن ابو بكر لمتونى را به امارت آن جزاير برگزيد . وانور بن ابو بكر قريب به ده سال در آنجا فرمان راند ولى چون مردى ستمگر و بدسيرت بود مردم شورش كردند و وانور بن ابو بكر را گرفتند و نزد امير المسلمين فرستادند و ستمها و بى رسمىهاى او را به شرح بازگفتند و از او خواستند والى ديگرى به آنجا فرستد .
امير المسلمين خواست ايشان اجابت كرد و براى آن جزاير والى جديدى برگزيد . اين والى جديد كسى جز محمد بن غانيهء مسوفى نبود ، برادر سردار سپاه يحيى بن غانيه . او پيش از اين ناظر امور بعضى از اعمال قرطبه بود . محمد بن غانيه در سال 520 ه / 1126 م به جزاير شرقى رفت و با حزم كفايت ادارهء امور آن را بر عهده گرفت .
تقدير چنان بود كه حكومت او آغاز فصل جديدى در تاريخ آن ديار باشد كه اندك