او به مراكش فراخوانده شد در اشبيليه مىزيست و اشبيليه پس از آنكه قرطبه از رونق افتاد ، پايتخت فكر و دانش اندلس بود و در اين سالها بود كه در علم و ادب شكوفا شد .
ابو يعقوب از خردى قرآن را حفظ كرده بود و به حديث آشنايى كامل داشت و گويند سراسر صحيح بخارى را از حفظ نموده بود و در همان هنگام در فقه استادى يافت . در اشبيليه نزد علامهء لغوى ابو اسحاق ابراهيم بن عبد الملك معروف به ابن ملكون و جمعى ديگر از علماى لغت در اين علم تفوق يافت و در نحو و ادب سرآمد شد . چون به خلافت رسيد ، در نخستين سفرش به اندلس پنج سال در آنجا درنگ كرد و به آموختن فلسفه و طب پرداخت . در آن ايام با سه تن از ائمه انديشه اسلامى فيلسوف علامه ابو بكر بن طفيل از مردم وادى آش و شاگردش قاضى و فيلسوف ابو الوليد بن رشد « 27 » و طبيب نابغه ابو بكر بن عبد الملك بن زهر حشر و نشر دايم داشت بويژه آنچنان به ابن طفيل انس داشت كه لحظهاى دورى او را برنمىتافت . بهطورى كه المراكشى از ابو بكر بن يحيى القرطبى و او از استاد خود ابن رشد روايت مىكند ، خليفه ابو يعقوب ، از فلسفه نيك آگاه بود .
چنان كه گاه شرح و بيان او از مسائل فلسفى موجب اعجاب مىشد . قرطبى را روايت ديگرى است كه از مفاد آنچنان برمىآيد كه ابو يعقوب ابن طفيل را فرمان داد كه فلسفه ارسطو را به گونهاى كه عارى از غموض باشد به رشته تحرير درآورد و ابن طفيل شاگرد خود ابن رشد را به انجام اين مهم برگزيد و نتيجهء اين اقدام به وجود آمدن آثار گرانبهاى ابن رشد در شرح فلسفهء ارسطو بود كه سبب اشتهار او گرديد و همين آثار بعدها به زبان لاتينى ترجمه گرديد و نام آن فيلسوف را در مدارس مغربزمين بر سر زبانها انداخت . ابن طفيل رابط ميان خليفه و دانشمندان بود و آنان را از اطراف به نزد او دعوت مىكرد و او را به اكرام ايشان وامىداشت و هم ابن طفيل بود كه خليفه را به فضل و دانش ابن رشد آشنا ساخت . « 28 »
ابو يعقوب به جمعآورى كتب فلسفه در سراسر مغرب و اندلس همت گماشت و در اين
هامش
( 27 ) . ابن رشد از سال 565 ه قاضى اشبيليه بود .
( 28 ) . المراكشى ، المعجب 133 و 134 .