منصب حاجبى ابو يعقوب را در آغاز حكومتش برادر بزرگتر او السيد ابو حفص بر عهده داشت . آنگاه ابو العلاء ادريس بن ابراهيم بن جامع را به وزارت برگزيد . ابو العلاء پانزده سال در آن مقام ببود . چون سركشى آغاز كرد ، خليفه نيز معزولش ساخت و اموالش بستد و در سال 573 ه او و فرزندش را به اندلس تبعيد كرد . پس از او وزارت خويش به ابو بكر بن يوسف الكومى داد تا در تحت نظر پسر و ولىعهدش ابو يوسف يعقوب به كار پردازد .
ابو بكر بن يوسف تا زمان وفات ابو يعقوب و جانشينى پسرش ابو يوسف در همان مقام باقى بود . « 31 »
عهدهدار قضا در عهد او ابو محمد المالقى بود . سپس او را عزل كرد و عيسى بن عمران التازى التسولى جانشين او گرديد . عيسى بن عمران مردى عالم و اديب و شاعر و خطيبى توانا بود . به هنگامى كه هيئتهايى از ديگر بلاد مىرسيدند ، او اداى خطبه مىكرد . او را در دربار موحدى مقامى ارجمند بود . پس از او حجاج بن يوسف و پس از او ابو جعفر احمد بن مضاء از مردم قرطبه به منصب قضا رسيدند و ابو جعفر تا پايان حيات ابو يعقوب و اوايل فرمانروايى پسرش ابو يوسف بر اين منصب بود .
منصب دبيرى او را ابو الحسن بن عياش بر عهده داشت . ابن عياش زين پيش كاتب عبد المؤمن بود . او در هنگام شورش قرطبه در اواخر عهد مرابطين از آنجا گريخته و به اشبيليه پناه برده بود . در آنجا به السيد ابو حفص بن عبد المؤمن پيوست و به دبيرى او درآمد و با او به تلمسان رفت و همچنان ببود تا آنگاه كه عبد المؤمن بر وزير خود ابن عطيه خشم گرفت و او را به خوارى افكند و ابن عياش را به دبيرى خويش برگزيد . ابن عياش تا سال 568 ه كه چشم از جهان فروبست دبير ابو يعقوب بود . ديگر از دبيران او ابو القاسم القالمى و شاگردش ابو الفضل طاهر بن محشره از مردم بجايه ، و نيز ابو الحسن الهوزنى الاشبيلى و ابو عبد الرحمان الطوسى بودند . در مجموعهء رسائل موحدى نامههاى
هامش
( 31 ) . ابن عذارى ، البيان المغرب ، القسم الثالث ص 140 . ابن الخطيب ، الاحاطه ، مخطوط اسكوريال برگ 395 .