جنگ آمدند ، واندالها و شوابيها در ولايت لوزيتانيا جاى گرفتند . چون واندالها به افريقيه درآمدند شوابيها سراسر لوزيتانيا را گرفتند و قريب نيم قرن در آنجا ماندند تاگتها ايشان را راندند پس به سوى شمال به جليقيه مهاجرت كردند و گتها لوزيتانيا را گرفتند . پايتخت لوزيتانيا در اين روزها شهر مارده بود . اين وقايع در اوايل نيمهء دوم قرن پنجم ميلادى اتفاق افتاد . سپس گتها بر سراسر اسپانيا مستولى شدند ، جز به ناحيهء شمالى آنكه باز هم تا چندى در دست شوابيها باقى ماند ، و در اواخر قرن ششم به دست گتها فتح شد . لوزيتانيا در اين هنگام يكى از اقاليم ششگانهء مملكت گتها بود . چون مسلمانان اسپانيا را فتح كردند لوزيتانيا به همان وضع قديم خود باقى ماند و پايتختش همچنان مارده بود و از شهرهاى مهم آن قلمريه و اشبونه و شنتره و شنترين بودند . مارده در ايام دولت اموى بخصوص جايگاه مولدين بود و مانند طليطله از شهرهاى عصيانزده هرچند گاه شورشى برضد حكومت قرطبه در آنجا برپا مىگرديد و مارده در ايام آشوب سراسرى در پيشاپيش شهرهاى شورشگر بود . بنى جليقى در آنجا شورش كردند و مدت زمانى به استقلال فرمان راندند .
ناحيهء جنوبى ولايت لوزيتانيا ، ناحيهاى كه در دست مسلمانان باقى ماند به ولايت غربى اندلس معروف است . چون ملوك الطوايف روى كار آمدند بنى الافطس بر اين ناحيه غلبه يافتند و بطليوس را مركز فرمانروائى خود قرار دادند . فرمانشان از اواسط وادى نهريانه ، تا درياى محيط گسترده بود و شامل بخشى از وادى نهر تاجه مىشد . از سمت شمال تا شهر قلمريه پيش مىرفت . اين مملكت شامل اشبونه و شنترين و يابره بود . اما بخش شمالى مملكت لوزيتانيا كه در ميان شهر براجا در شمال و قلمريه در جنوب گسترده است ، اندكاندك در تصرف مسيحيان درآمد .
فرناندوى اول پادشاه قشتاله بزرگترين شهرهاى اين ناحيه را از مسلمانان بستد و آخرين آنها شهر قلمريه بود كه در سال 1064 م / 456 ه فتح شد . فرناندو از اين منطقه ولايت مستقلى تشكيل داد به نام پرتغال . اين كلمه از پورتوكاله
ellaC otroP
كه شهرى است واقع بر مصب رود دويره مشتق شده . فرناندو قلمريه را مركز پرتغال قرار داد و وزير مستعرب خود كنت سسنند و داويدس را كه در روايات عربى به ششنند معروف است به امارت آن تعيين كرد . سپس اين ولايت جديد كمى پيش از مرگ فرناندو به مملكت جليقيه منضم گرديد و جليقيه از آن گارسيا كوچكترين