و پيزا و افواجى از فرانسويان آن سوى جبال پيرنه . لشكر صليبى مسيحيان به المريه آمد و از دريا و خشكى آن را در محاصره گرفت . محاصره سه ماه به دراز كشيد . راهها بسته شد و مسلمانان در پايان مجبور شدند كه شهر را به مسيحيان تسليم كنند . اين واقعه در ماه جمادى الاول سال 542 ه / هفدهم اكتبر سال 1147 م بود . « 1 »
افتادن اين ثغر اندلسى مهم به دست مسيحيان حادثهاى دردناك بود ولى فرياد آن در ميان آن همه محنتهايى كه اندلس با آن دست بگريبان بود چندان انعكاسى نيافت . از آن هنگام كه موحدين جاى پاى استوار كردند تصميم گرفتند كه المريه را باز پس ستانند .
آلفونسوى هفتم پادشاه قشتاله در همان هنگام به يكى از قلاع مهم در ناحيهء وسطاى اندلس استيلا يافت و آن قلعهء رباح بود . در اواخر سال 541 ه / 1147 م چند ماه پس از سقوط المريه قلعهء رباح تصرف شد .
قشتاليان با تصرف رباح يكى از مواضع مهم دفاعى اندلس را تصرف كردند .
بعدها خواهيم ديد كه اين قلعه در مبارزات ميان موحدين و مسيحيان چه نقش مهمى را داشته است .
در اين هنگام ابن مردنيش همه در فكر استحكام پايههاى قدرت خويش بود و همهء تلاشش در اين راه كه مبادا متجاوزى خارجى يا داخلى چيزى از سرزمينى را كه قلمرو اوست ، منتزع سازد . در هنگامى كه به بلنسيه مىرفت تا زمام امور آن به دست گيرد ، شنيد كه مسيحيان به دژ « حلال » حمله كردهاند . شتابان بدان سو راند و دژ را از تصرف دشمن بيرون آورد و سپس به بلنسيه بازگرديد و در آنجا با او بيعت به عمل آمد . « 2 »
چون به مرسيه رفت تا آن را از دست نايبش ابن عبيد به درآورد سردار سپاه خود ابن همشك را به شقوره فرستاد . شقوره را از متعلقات بلنسيه مىدانست و
هامش
( 1 ) . ابن الاثير ، الكامل ج 11 / ص 46 . ابن ابى زرع . روض القرطاس ص 176 . و نيز رجوع كنيد به :. 492 . p . III . T anapsE ed lareneG . tsiH : etneufaL( 2 ) . ابن الخطيب ، الاحاطه ، ج 2 / ص 85 .