وزير موسى بن محمد بن حدير و قاضى احمد بن زياد اللخمى و رياست عاليهء شرطه ابن الوليد الكلبى و رئيس شرطه احمد بن محمد بن حدير و رئيس حسبت محمد بن محمد بن ابى زيد چند روز در مسجد جامع از مردم بيعت گرفتند . همچنين نامههايى براى گرفتن بيعت به عمال ديگر نواحى و ولايات گسيل داشتند و امينان دولت براى گرفتن بيعت به شهرها رفتند و از اطراف و اكناف خبر مىرسيد كه همه دست بيعت دادهاند « 2 » .
در روز بيعت در قصر و شهر همهجا شادمانى بود و مردم در ناصيهء اميرنو آثار عظمت و مباركى مىديدند و به حكومت او اميد مىبستند . ابن عبدربه صاحب عقد الفريد ، شاعر معاصر او در روز اول ربيع الاول سال 300 ه كه روز به امارت رسيدن عبد الرحمان ابن محمد است ، در تهنيت جلوس او چنين سرود :
بدا الهلال جديدا * و الملك غض جديد
يا نعمة اللّه زيدى * ماكان فيك مزيد
ان كان للصوم فطر * فانت للدهر عيد
امام عدل عليه * تاجان : باس وجود
يوم الخميس تبدى * لنا الهلال السعيد
فكل يوم خميس * يكون للناس عيد
اندلس در اين هنگام يعنى پس از آنكه انقلابها و آشوبها تا اعماق وجود آن را به لرزه افكنده بود بيش از هر زمان ديگر به آرامش نياز داشت . امير نو دريافته بود كه سياست رفق و مدارايى كه پدرانش نسبت به سران شورشيان در پيش گرفته بودند سياست خطرناكى بوده و تاكنون سودى از آن حاصل نيامده است . ازاينرو هنوز چند هفتهاى از جلوسش نگذشته بود كه نخستين حمله به مناطق آشوبزده را به فرماندهى وزير عباس بن عبد العزيز القرشى آغاز كرد . اين حمله نخست به منطقهء قلعهء رباح بود .
در آنجا فتح بن موسى بن ذو النون از زعماى بربر علم طغيان برافراشته بود . همپيمان رباحى او معروف به ارذبلش نيز با او بود . ميان لشكر امير و شورشگران چند بار نبردهايى سخت افتاد . فتح بن موسى شكست خورد و به پناهگاههاى خود گريخت و ارذبلش نيز به قتل رسيد . سرش را به قرطبه آوردند و بر درگاه قصر بياويختند . قلعهء رباح
هامش
( 2 ) . اوراق خطى ويژهء عصر الناصر ، ص 31 .