همراه او بود . اين دوشيزه در عين زيبايى سوارى ماهر بود . آن روزها در سراسر اندلس به زيبايى مشهور بود و نيز شجاعت و سواركارى و نبرد او با دشمن زبانزد همگان « 9 » . شورشگران در دژ فرنكش كنار رود وادىيانه فرود آمدند . سپس سليمان دوست او ، خود را به سويى كشيد و محمود به استقلال زمام كارها به دست گرفت و با جماعات خود به بطليوس راند ، سپس به اكشونبه « 10 » و آنگاه به باجه . مردم باجه با او به جنگ پرداختند ، ولى او به يارى جميله خواهر زيبايش بر ايشان فايق آمد . محمود بر باجه مسلط شد و با دشمنانى كه اطرافش را گرفته بودند مىجنگيد و دستهدسته لشكريان امير قرطبه به سوى او گسيل مىشد ، تا مانده و نوميد شد و با خواهر و ياران خود به جليقيه گريخت و به الفونسوى دوم پادشاه آن ديار پناه برد . الفونسو او را گرامى داشت و خوشآمد گفت و در طرفى از مملكت خويش فرودش آورد . چندى بعد آن مرد شورشگر چنان انديشيد كه به فرمان درآيد و به عبد الرحمان بن حكمنامه نوشت . الفونسو خبر يافت ، ترسيد كه اگر از چنگش رها شود باشد كه به جنگش آيد . لشكر بر سر او برد و محاصرهاش كرد . محمود قهرمانانه به دفاع پرداخت ، ولى عاقبت به قتل رسيد و خاندان و يارانش اسير شدند . خواهر زيباى او جميله نيز ميان اسيران بود . اين واقعه در سال 225 ه / 840 م اتفاق افتاد . در تقسيم اسيران جميله نصيب يكى از بزرگان مسيحى شد . او را مجبور به پذيرفتن كيش مسيحيت نمود و به زنى گرفت . پسر او بعدها اسقف شنت ياقب شد « 11 » .
در همان وقت طليطله باز دستخوش شورش بود . در سال 214 ه / 829 م يكى از ميان مردم عامى قيام كرد . او را هاشم ضراب مىگفتند . هاشم در واقعهء حفره در طليطله بود ، سپس به عنوان گروگان او را به قرطبه بردند . هاشم چندى در قرطبه به آهنگرى مشغول بود و به ضراب اشتهار داشت . آنگاه از قرطبه به طليطله آمد .
در آنجا خلق كثيرى از عوام مردم گرد او را گرفتند . هاشم به يارى آنان چند حمله به اطراف كرد و نيرومند شد و آوازهاش در همهجا پيچيد . سپس مردم ماجراجوى از هرجا كه بودند زير علم او گرد آمدند . هاشم بر سر بربرهاى شنت بريه رفت و حملهاى
هامش
( 9 ) . ابن حزم ، جمهرة انساب العرب ( القاهره ) ، ص 466 .
( 10 ) . بطليوس را به اسپانيايىzojadaBواكشونبه راadonoscOگويند .
( 11 ) . مخطوط ابن حيان ، ص 182 تا 184 . رجوع كنيد به ابن قوطيه ، ص 67 .