شدهاند . ( 1 ) گفتند : يا امير المؤمنين اين به چه حجت مىگويى ؟ گفت : زيرا مىبينم كه كارشان بالا گرفته و آتش شما روى به خاموشى نهاده ، آنان را مىبينم كه در كار خود سخت كوشند و شما سست و ناتوان ، آنان را مىبينم كه متحدند و شما پراكنده ، آنان را مىبينم كه فرمانبردار امام خودند . و شما نافرمان . به خدا سوگند اگر بر شما پيروز شوند مىبينيد كه پس از من شما را سرورانى نابكار خواهند بود مىبينم كه در بلاد شما شريك شدهاند ، و منافع بلاد شما را تاراج مىكنند . شما را مىبينم كه چون سوسمارها در هم مىلوليد و نمىتوانيد از حق خود دفاع كنيد و نمىتوانيد حرمت حرم خدا را حفظ نماييد . به عيان مىبينم كه قرّاء شما را مىكشند و از حقتان محروم مىدارند و به دادخواهيتان گوش فرا نمىدهند . و هر مقام و منزلتى كه هست از شما دريغش مىدارند و اهل شام را مقرب مىدارند . در آن هنگام كه محروميت و استبداد و شمشير را بنگريد انگشت ندامت به دندان خواهيد گرفت و محزون خواهيد شد كه چرا در جهاد سستى كرديد . آنگاه به ياد خواهيد آورد كه در جهاد چه منافع بود . در حالى كه پشيمانى زان پس سودتان نكند .
الغارات ( فارسي ) — صفحة 193
مساهمون: إبراهيم بن محمد الثقفي الكوفي
ص١٩٣