مىفرمايد : يك مطلب در زبانهاى مختلف ، يك مطلب است ؛ امّا زبانها در آن مختلف است . از براى فلاسفه مثلًا يك زبانى خاص به خودشان دارند . . . عرفا هم يك زبانى خاص خودشان است و اصطلاحاتى خاص خودشان . . . . « 1 »
امام رحمه الله در ادامه مىفرمايد : گاهى اخبارى ، اصولى را مثلًا شايد تكفير هم بكند ، اصولى ، اخبارى را تجهيل بكند با اين كه اينها مطلبشان دو تا نيست . « 2 »
امام رحمه الله پس از گفتارى طولانى فرموده است : . . . عمده اين است كه به مطلب همديگر نرسيدهاند . . . از اين جهت ، اين صحبتها پيش آمده اگر برسند به مطلب هم ، نزاعى در كار نيست . . . « 3 »
امام رحمه الله در وصيتى كه هنگام اهداى كتاب سرّالصلوة به فرزندش مرحوم حاج سيّد احمد خمينى فرموده ، آورده است : . . . پسرم ! آنچه در درجهء اوّل به تو وصيت مىكنم آن است كه انكار مقامات اهل معرفت نكنى كه اين شيوهء جهّال است و از معاشرت با منكرين مقامات اولياى بپرهيزى كه اينان قطّاع طريق حقّ هستند . « 4 » مرحوم شهيد مطهرى در كتاب پُر ارج خدمات متقابل اسلام و ايران - در نقد اظهارات مرحوم دكتر معين در كتاب مزديَسْنا و ادب پارسى ، مبنى بر اين كه شاعران ايرانى علاقهء خود را به آداب و رسوم زردشتى با تعبيرات مِى و مغ و . . . ابراز داشتهاند - فرموده است : آقاى دكتر معين خود بهتر مىدانند كه شاعرانِ مسلمانِ عرفانمسلك در مقابل متظاهران به مسلمانى و رياكاران ، اصطلاحات و تعبيرات خاصى دارند . . . حتّى شاعرانى كه خود در لباس روحانيت بودهاند و به عالىترين مقاماتاجتهاد رسيده و در مَسند شرع نشسته بودهاند ؛ مانند شيخ بهايى - كه يك مهاجر عرب است
هامش
( 1 ) - تفسير سورهء حمد ، چاپ جامعه مدرّسين ، ص 106 - 107 نيز تفسير و شواهد قرآنى در آثار امام خمينى ، مؤسسهء تنظيم و نشر آثار امام خمينى ، ص 124 .
( 2 ) - همان ، ص 108 .
( 3 ) - همان ، ص 122 .
( 4 ) - سرّالصلوة ، چاپ اول مؤسسهء تنظيم و نشر آثار امام خمينى ، 1369 ش مقدمه ، صفحه بيست و هشت .