فرزندانش حكيم امداد حسن و حكيم عاشق حسن ، از شاگردان ديگر او عبارتند از :
چودرى محمّد عظيم تيولدار سنديله و حكيم سيّد جاويد على و هادى حسن سنديلوى و عاشق على و چودرى محمّد جان و شيخ لياقت حسن و مولوى نصير الدّين شاهجهانپورى و جز آنان .
از تأليفات او يكى حاشيهء آقسرائى است كه در آن كوشش فراوانى در حلّ مطالب آقسرائى به عمل آورده است . اين حاشيهء آقسرائى در مطبعهء سلطانى لكنهو چاپ و انتشار يافته است . كتاب ديگر او جامع المفردات در مطبعهء حسنى لكنهو در 1286 ه . / 1869 م . به چاپ رسيده است . سال تأليف آن نيز 1286 ه . / 1869 م . است .
او در بيست و هفتم ربيع الاوّل 1305 ه . / 1887 م . در كانپور وفات يافت و در كربلاى محلّهء نوّاب گنج به خاك سپرده شد . فرزندش حكيم امداد حسن ( متولّد اوّل ذيقعدهء 1268 ه . / 1851 م . ) طبيبى باهوش بود . در امروهه مطب داشت و كتابى به نام مقاصد حكميه و مطالب طبّيه داشت كه در مطبعهء علوى لكنهو به چاپ رسيده است .
فرزند ديگرش حكيم عاشق حسن كتابى دارد به نام نتائج حسنيه و مسائل حكميه . اين كتاب در واقع ترجمهء كتاب مباحث الاطبّاى حكيم درويش محمّد است از عربى به فارسى و در آن اضافاتى هم داشته است . حكيم مظفّر حسين لكنهوى در 1289 ه . كتابى به فارسى به نام هداية الاطبّاء ملقّب به تحقيقات بهيّه به جواب نتايج حسنيه نوشت كه در ردّ مباحث الاطبّا و نتائج حسنيه است . 2
1
حكيم سيّد حيدر حسين
حاشيهء كلّيّات قانون و حاشيهء نفيسى و حاشيهء سديدى و حاشيهء آقسرائى
حكيم حيدر حسين در 1261 ه . / 1845 م . در محلّهء تورياگنج لكنهو متولّد شد .
پدرش مير باقر على در حكومت اوده نظامى بود . حكيم حيدر حسين درس ادبيات و فقه