پرس در لكنهو انتشار داده بود .
حكيم سيّد امير حسين جانشين حكيم شيخ على محمّد بود كه در خانهاش در جوهرى محلّه داروخانهء كنز الادوية تأسيس شده بود . حكيم محمّد باقر فرزند شيخ على محمّد ( خواهرزادهء حكيم نبّا ) از طرف خانوادهء عزيزى و مكتب لكنهو رسالهاى در مورد علّت جدا بودن از
( All India Vedic and Unani Tibbi Conference )
نوشته است كه در سپتامبر 1911 ميلادى در مطعبهء نامى لكنهو انتشار يافته است . داروخانهء كنز الادويه در واقع مطب حكيم امير حسين بود . فرزند او حكيم محمّد تقى معروف به مجّن دبير افتخارى
( All India Unani Tibbi Conference )
و مدير اين داروخانه بود . 2
1
حكيم بنده حسن
حاشيهء آقسرائى
حكيم بنده حسن بن شيخ عنايت على معروف به امامبخش ، جامع معقول و منقول و طبيب كامل بود . وطن او امروهه بود و از خانوادهء كنبوه . صاحب نزهة الخواطر سلسلهء نسب او را چنين نوشته است : حكيم بنده حسن بن امامبخش بن علىبخش بن خدابخش بن رحيمبخش . او در پنجم ذيقعدهء 1233 ه . / 1817 م . در لكنهو متولّد شد .
تحصيلاتش را پيش دايى خود مولوى تراب على حنفى لكنهوى و طبّ را پيش حكيم عبد اللّه معروف به حكيم ابو ، شاگرد حكيم ميرزا محمّد على اصمّ لكنهوى خواند . او در دستگاه تيول دارو رئيس سنديله چودرى حشمت على محترم بود و مدّت طولانى منصب طبابت داشت . از وجود او همهء ثروتمندان و فقيران يكسان بهرهمند مىشدند .
مريضان بىشمارى از سنديله و اطراف آن مىآمدند و شفا مىيافتند . او را به اورنگآباد و خيرآباد و مليحآباد و كاكورى براى معالجه دعوت مىكردند و مردم به او رجوع مىكردند . او فروتن و مهربان و خوشخلق و خوشلباس بود . علاوه بر