آن مرد عرض كرد : اين يك كارى نيست كه من با پاى خود به سراغ آن رفته باشم بلكه نوعى شنيدنى است كه با گوشهايم مىشنوم بىآنكه خودم به سراغ آن رفته باشم امام ( ع ) فرمود : آيا شما سخن خدا را نشنيدهاى جائى كه مىفرمايد :
« إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا »
گوش ، چشم ، دل ، هر كدام از آنها مورد سؤال و بازخواست قرار خواهند گرفت » و حساب پس خواهند داد
راوى گويد : آرى به خدا قسم مثل اينكه من تا كنون هرگز اين آيه را از قرآن مجيد نشنيده بودم نه از عجم و نه از عربى پس از شنيدن اين آيهء روشن ديگر ( ان شاء الله ) به آن گناه برنمىگردم و به درگاه او استغفار مىكنم . امام ( ع ) فرمود : پس پاشو و غسل نما و هر چه توان دارى نماز بگزار تو به يك گناه بزرگى مداومت داشتهاى و چه قدر بد مىشد كه در چنين حالى از دنيا مىرفتى به خداى شكر كن و از او توبت و بازگشت را مسئلت نما از هر چيزى كه او مكروه مىشمرد و او مكروه نمىشمرد جز قبيح را و چيز قبيح را به اهل و افراد مناسب آن واگذار ، چون هر چيزى أهل خاصّى دارد .
4 - عدم ترويج باطل : از ديگر نصايح سودمند و لازم آن است كه گوينده يا مادح اهل بيت ( ع ) از باطل ترويجى نداشته باشد و افراد فاسق و فاجر را مدح و ستايش ننمايد چون از رسول خدا ( ص ) روايت شده است : « هنگامى فرد گنهكار و فاسق مورد مدح و ستايش قرار گرفت عرش خدا و غضب او تكان مىخورد . [ مدح فاسق و تعريف فاجر آن الگوهاى فضيلت ، و معيارهاى رذيلت را به هم مىزند و نوعى اجحاف و ظلم را در حق جامعه و افراد آن به وجود مىآورد كه حقوق تضييع شده به اين آسانى و سادگى قابل جبران نيست اين امر در واقع بر هم زدن معادلات اجتماعى و تعدّى به حريم عمومى قانون زندگى مىباشد ] ( مترجم )
5 - عدم اهانت به بزرگان : هرگز بزرگان دين را مورد اهانت قرار ندهد ( بزرگان دين و معرفت در هر اجتماعى ، هر كدام استوانههاى معرفت و شناخت اصول و فروع دين هستند و مردم به نوعى به آنان ارادت و محبّت رساندهاند ، اهانت به آنها متزلزل ساختن اركان اعتقادى مردم مىباشد وقتى آن اعتقاد اوليّه از دست رفت به دست آوردن اعتقاد ديگرى به اين سهولت و آسانى نيست . سعدى گفته است بزرگش نخوانند اهل خرد - كه نام بزرگان به . . . )
6 - عدم افشاء اسرار آل محمد ( ص ) : مسائل و حقائقى را كه آنان امر به كتمان نمودهاند بازگوئى ننمايد .
7 - در روى زمين فساد و فتنهانگيزى نكند : از اعتماد و اطمينانى كه مردم به او پيدا نمودهاند سوء استفاده ننموده مردم را در مسير اهداف شخصى و برنامههاى خاصّ فردى يا گروهى سوق و هدايت ننمايد كه اين بالاترين گناه تلقّى مىشود .
8 - عدم معاونت بر ظالم و ستمگر : از نصايح مفيد و لازم ديگر يكى هم آن است كه هرگز ياور و كمك ستمگران و ظالمان قرار نگيرد خداوند متعال مىفرمايد « هرگز به كسانى كه ظلم و ستم روا داشتهاند ركون و اعتماد نداشته باشيد مبادا مورد اصابت آتش جهنم قرار گيريد » در حديثى از پيامبر خدا ( ص ) آمده است : « هنگامى كه روز رستاخيز برپا شد ندادهندهاى فرياد مىزند ظالمان و ستمگران كجايند ؟ و اعوان و انصار آنان كجايند ؟ و كسانى كه به دوات آنان ليق ( پنبهاى كه در درون ظرف مركب قرار مىدهند ) آماده ساخته يا كيسهء آنان را دوخته يا مداد آنان را تراشيدهاند پس همهء آنان را با ستمگران محشور بداريد » . و در وصيّت إمام على ( ع ) به كميل آمده است اى كميل ! مبادا مبادا به ابواب ظالمان و ستمگران رفت و آمد داشته باشى و مبادا با آنان مخالطه و معاشرت نمائى تا اينكه فرمود :
اى كميل ! اگر مضطر و ناچار شدى كه به حضور آنان برسى ذكر و ياد خدا را مداومت داشته باش و به او توكّل نما و به خداوند متعال از شرور آنان استعاذه و پناه بجوى و از آنان اعراض نما و از ته دل كارهاى آنان را انكار نما و تعظيم خداوند متعال را پيش آنان آشكار نما تا به آنان بشنوانى چون آنان با ديد هيبت به تو مىنگرند و همين امر نگهدارنده از شرّ آنان مىباشد . . . »