كعب الأخبار مىگويد : « در كتاب ما آمده است كه شخصى از فرزندان محمد رسول خدا ( ص ) كشته مىشود هنوز عرق صورت اصحاب او خشك نگرديده است تا آنكه داخل بهشت مىگردند پس با حوريان درشت چشم ، معانقه مىكنند .
از امام ششم ( ع ) روايت شده است هنگامى كه سرزمينها و آباديها برخى با برخى ديگر به تفاخر پرداختند كربلا گفت : من سرزمين خدا و مقدّس هستم شفاء و درمان در خاك من نهفته است اين امر افتخارى ندارد بلكه خاضع و فروتن هستم به آن كسى كه با من اين كرامت را انجام داد و هيچ نوع فخر و مباهاتى بر پائينتر از خود ندارم بلكه شاكر خداوند متعال هستم پس خداوند متعال به جهت خضوع و فروتنى ، آن تربت را مكرّم به بركت حسين ( ع ) و اصحاب او نمود .
در تفسير سخن خدا جائى كه مىفرمايد :
« ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ »
« 1 » سپس دوباره آنان را به شما برگردانديم » در تفسير اين آيه شريفه خروج امام حسين ( ع ) و اصحاب او تعبير شده است كه آنان سفيد چهرگان هستند و ما آنان را به شما برگردانيم تا مؤمنان به شكّ و ترديد نيفتند .
1 - حبيب بن مظهّر : يكى از اصحاب و ياران وفادار حسين ( ع ) حبيب مىباشد مرحوم كشّى شيخ جليل القدر گفته است :
« حبيب يكى از آن مردان هفتادگانه بود كه به نصرت و يارى حسين ( ع ) قيام ورزيد مردانى كه كوههاى آهنين را تحمّل نمودند و نيزهها و تيرها را با سينههاى خود استقبال نمودند در حالى كه به آنان امان داده مىشد ولى نمىپذيرفتند
و مىگفتند : « ما در پيشگاه رسول خدا ( ص ) عذرى نخواهيم داشت اگر حسين ( ع ) كشته شود در حالى كه چشمان بينندهء ما سالم باشد آنان كمال استقامت را ورزيدند تا در كنار او به شهادت رسيدند
هامش
( 1 ) - الأسراء آيهء 6 .