تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تسمية من قتل مع الحسين ( ع ) لفضيل الاسدى الكوفي / إبصار العين في أنصار الحسين ( ع ) للشيخ محمد السماوي / نفثة المصدور فيما يتجدّد به حزن يوم العاشور لشيخ عبّاس قمّى ) ( سه مقتل گويا در حماسهء عاشورا ) ( فارسي ) — صفحة 205

مساهمون:

ص٢٠٥
چه قدر زيبا سروده است آن شاعرى كه اين ياران با وفا را اين گونه توصيف مىكند : « ياران حسين ( ع ) صاحبان مروّت و وفا همانند شيران خروشنده و درنده بودند ، نفوس آنان با پاكيزگى و طهارت ريشه گرفته است چون عناصر پاك و سينه‌هاى پاكى به آنان شير داده‌اند قصرها و كاخها خود را به آنان نشان دادند ولى اگر قصرها خود را نشان نمىدهند ، قصور و تقصير از آنها بود فقط وعدهء ملاقات پروردگار اين مرگ پرمشقّت را بر آنان آسان نمود نه وعده‌هاى حور و غلمان و نه بهشت و باغ رضوان . . . » مؤلّف گويد : و من عرض مىكنم و به سوى آنان اشاره مىنمايم سلام و درود بر ارواحى باد ! كه به قبر ابى عبد الله الحسين ( ع ) پناهنده شده‌اند آنان كسانى بودند كه به سوى مكارم و بلنديها سبقت مىجستند و افرادى بودند كه فردا حوضهاى كوثر را حيازت مىنمايند ، اگر شمشيرها و تيرهاى آنان نبود هرگز اين گوشها صداى تكبير اذان را ( اللّه اكبر ، اللّه اكبر ) نمىشنيد . حقير آنچه مربوط به آن بزرگواران باشد در كتاب « نفس المهموم » وارد ساخته‌ام و از مسعودى هم آورده‌ام كه ياران حسين ( ع ) و اصحاب رسول خدا ( ص ) در روز بدر و اصحاب و ياران امام قائم ( عج ) از آن هزار نفرى هستند كه خداوند متعال دين خود را به وسيله آن هزار نفر تأييد و نصرت داده است پس منعى نمىبينم در اينجا روايتى را در فضل و شرف اصحاب قائم ( عليه السلام ) بياورم آنان كه نظير آنان همانند أصحاب و ياران حسين ( ع ) مىباشد و مثل آنان همانند مشكى است كه عطر آن ساطع است و هرگز تغيير نمىيابد ، داستان آنان همانند ماه چهارده شبه در آسمان ولايت مىباشد كه نور آن ، هرگز به خاموشى نمىگرايد . داستانى از صبر و پايدارى : در بحار الانوار از سيّد علىّ بن عبد الحميد با إسناد خود از ابى عبد الله ( عليه السلام ) روايت نموده است كه فرمود : « براى قائم ( عج ) گنجينه‌اى در دو جهان موجود و آماده است كه البته آن گنجينهء طلا و نقره نيست بلكه پرچمى است كه هنوز بازگشوده نشده است از آن لحظه‌اى كه پيچيده شده است و آن مردانى هستند كه قلوب و دلهاى آنان همانند آهن پاره‌ها مىباشد هرگز شكّ و ترديدى در مورد خداوند متعال به قلوب آنان راه پيدا نكرده است آنان در مورد ذات إله شديدتر از سنگ پاره‌ها هستند اگر آنان به كوهها و تپّه‌ها حمله‌ور شوند به يقين آنها را از جاى خود ، تكان مىدهند و با پرچمهاى خود به سوى هدفى رهسپار نمىشوند جز آنكه آن هدف را منهدم مىسازند مثل اينكه بر مركبهاى آنان پيوستى است كه به زين اسب امام ( ع ) بسته شده است