خواهيم گفت : جلوگيرى كردن موجود بودن كار ، از دوباره به وجود آمدنش به همان زمان تازه به وجود آمدن آن اختصاص دارد ؛ زيرا بنابر آنچه پيش از اين گفتيم جلوگيرى به انجامدهنده كار وابستگى پيدا مىكند ، اما چيزى كه ماندگار است ، برابر با آنچه پيش از اين گفتيم به انجامدهندهء وابستگى ندارد ؛ و براى همين است كه جلوگيرى موجود بودن از دوباره به وجود آمدن به زمان تازه به وجود آمدن اختصاص پيدا مىكند .
تمهيد الأصول في علم الكلام ( تمهيد الاصول در علم كلام اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 321
مساهمون: الشيخ الطوسي
ص٣٢١