سبط ابن جوزى به ذكر آنچه را كه جدّش از ابن ابى الدنيا به عنوان قول سوم در مسأله نقل مىكند مىپردازد ؛ و در آن آمده است : « پس آن را كفن كردند و در باب الفراديس در دار الاماره دفن كردند . واقدى نيز چنين گفته است » . « 1 »
آنگاه مىگويد : « قول چهارم اين است كه سر در مسجد رقّه بر ساحل فرات در شهر مشهور است » . اين مطلب را عبدالله بن عمر ورّاق در كتاب المقتل آورده و گفته است :
« چون سر حسين ( ع ) را به حضور يزيد بن معاويه آوردند گفت : من آن را به جاى سر عثمان نزد آل ابى معيط خواهم فرستاد . آنها در رقّه سكونت داشتند . او فرستاد و آنان سر را در يكى از سراهايشان دفن كردند . سپس آن سرا داخل مسجد جامع قرار گرفت .
گويد : و اكنون در كنار سدره موجود است و همانند نيل نه بر آن زمستان مىگذرد و نه تابستان » . « 2 »
ذهبى به نقل از ابو اميّه كلاعى گويد : « از ابو كرب شنيدم كه گفت : من در ميان كسانى بودم كه به وليد بن يزيد در دمشق حمله كردند . سبدى را برداشتم و گفتم بىنيازى من در اين است . آن گاه اسبم را سوار شدم و از دروازهء توما بيرون رفتم . چون آن را باز كردم ، سرى را در آن ديدم كه بر آن نوشته بود : اين سر حسين بن على ( ع ) است . پس با شمشيرم گودالى كندم و آن را دفن كردم » . « 3 »
ابن كثير نقل ابن ابى الدنيا را از طريق عثمان بن عبد الرحمان از محمد بن عمر بن صالح نقل كرده مىگويد كه آن دو ضعيفند . سپس مىافزايد : « گفتم : امروزه محلّ آن به مسجد الرأس در باب الفراديس دوّم مشهور است . آن گاه آنچه را كه ابن عساكر از ريّا نقل كرد ، بازگو كرده است » . « 4 »
ابن حورانى گويد : « داخل باب الفراديس بارگاه حسين ( ع ) است و مسجد الرأس ناميده مىشود و اينك مشهور است ؛ و آن بارگاهى است با جلال و شكوه و براى مخارجش
هامش
( 1 ) . تذكرة الخواص ، ص 265 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . سير اعلام النبلاء ، ج 3 ، ص 316 ؛ تاريخ الاسلام ، ص 20 ؛ سير اعلام النبلاء ج 3 ، ص 319 .
( 4 ) . البداية والنهاية ، ج 8 ، ص 205 .