« حمل سر شريف از عسقلان به قاهره و رسيدنش به آنجا در روز يك شنبه هشتم جمادى الآخر سال 548 بود . . . گفته مىشود كه اين سر شريف چون از بارگاه واقع در عسقلان بيرون آورده شد ديدند كه خونش هنوز تازه است و بويى همانند بوى مشك دارد » . « 1 »
شبراوى گويد : « علامهء شعرانى گفته است : چون سر شريف در بلاد مشرق دفن گرديد و مدّتى بر آن گذشت ، وزير طلائع بن رزيك براى آن رشوه پرداخت و با خرج سى هزار دينار آن را به مصر انتقال داد و بارگاه شريف را بر آن بنا كرد ؛ و او و لشكرش با پاى برهنه به طرف صالحيه در راه شام به استقبال سر شريف رفتند . سپس طلايع آن را درون جامهاى از حرير سبز بر تختى آبنوس نهاد و زير آن را با مشك و عنبر فرش كرد و من بارها آن را زيارت كردهام . . . آن گاه به ذكر خواب شيخ شهاب الدين احمد بن شبلنجى حنفى مىپردازد » . « 2 »
طلائع بن رزيك نايب مصر بود . شبراوى بر اين مطلب تصريح كرده « 3 » و تفصيل وقايعى را كه در هنگام انتقال سر از عسقلان به قاهره در سال 548 ه روى داد ذكر مىنمايد . « 4 »
در صورتى كه اين موارد درست باشد ، به يكى از اصحاب امام حسين ( ع ) كه همراه ايشان به شهادت رسيدند مربوط مىشود ؛ هيچ يكى از اهل بيت ( ع ) دربارهء دفن سر شريف در مصر چيزى نگفته است و اهل خانه به آنچه در آن مىگذرد آگاهترند .
بنا بر اين قول برگزيده همان قول مشهور است كه سر شريف به جسد مطهر در كربلا ملحق گرديد .
سخن را با نوشتهاى از سبط ابن جوزى به پايان مىبريم : سر و پيكر او در هر كجا كه دفن باشد ، او در قلبها و جانها جاى دارد و ساكن درون و ذهن دوستان است . آنگاه مىگويد :
يكى از بزرگان ما در اين باره سروده است :
هامش
( 1 ) . نور الأبصار ، ص 135 .
( 2 ) . الاتحاف ، ص 75 .
( 3 ) . همان ، ص 97 .
( 4 ) . همان ، ص 78 - 82 .