تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با كاروان حسينى از مدينه تا مدينه — صفحة 280

مساهمون:

ص٢٨٠
نقل كرده و گفته است كه قبر يحيى در آنجا است و معروف است به يحيى شهيد و دعا در سر قبر او مستجاب مىشود و حرّان شهرى بود در شرقى فرات در بلاد جزيره - ما بين فرات و دجله - و نيز قريه‌اى است از توابع حلب و احتمال هر يك مىرود و او نيز اكثر آن منازل را اسم برده و قضايا نقل كرده با اختلافى در آن با آنچه ابو مخنف و تصريح عالم جليل و بصير ، عماد الدين حسن بن على طبرسى ، صاحب مؤلفات رائقه مثل اسرار الامامة و غيرها در كتاب كامل السقيفه كه معروف است به كامل بهائى بر آنكه در آن سير به آمُد و موصل و نصيبين و بعلبك و ميافارقين و شيرز عبور نمودند و آمد كنار دجله است ، مثل موصل . چهارم در سه منزلى شام است و پنجم نزديك به ديار بكر است كه از بلاد جزيره است و ششم قريب به حماة بين حلب و شام است ؛ و بعضى قصص و حكايات براى آن منازل نقل كرده و محل گذاشتن سر مبارك در معره در دو فرسخى حلب است و از قراى اوست چنان چه بعضى از علماى اعلام نقل كردند و ذكر اين منزل و چگونگى رفتار اهل آن با لشكر ابن زياد در آن مقاتل موجود است . نيز فاضل المعى ملا حسين كاشفى قضاياى متعدده در حين عبور از بسيارى از آن منازل در كتاب روضة الشهدا نقل كرده و غير اين مواضع كه حال در نظر نيست ؛ و غرض تمسك و استشهاد به هر يك از آنها نيست . هر چند بعضى از آنها در نهايت اعتبار است ، بلكه از مجموع آن منصف اطمينان تام پيدا خواهد كرد كه سير از آن خط بود علاوه معارضى از اخبار و كلمات اصحاب تا كنون به نظر نرسيده و چون عاقل تأمل كند سير از كربلا به كوفه و از آنجا به شام با ملاحظهء اقل ايام توقف در آن دو بلد و از شام تا كربلا در مدت چهل روز از ممتنعات خواهد شمرد و اگر از آنچه گفتيم اغماض كنيم و فرض نماييم كه سير از برّيه و غربى فرات بود ، آن هم بعد از تأمل صادق نظير اول است . همه از كوفه تا شام به خط مستقيم 175 فرسخ است . روز دوازدهم ورود كوفه سيزدهم انعقاد آن مجلس مىشود و ايام رفتن قاصدبه شام و مراجعت به كوفه كمتر از بيست روز چنانچه در اقبال گفته نشود و اين استيذان ابن زياد از يزيد و حمل اسيران را به شام بعد از آمدن جواب سيد در لهوف نيز ذكر كرده و ابن اثير در كامل نقل كرده كه چون آل حسين ( ع ) به كوفه رسيدند ، ابن زياد ايشان را حبس نمود و قاصدى نزد يزيد فرستاد و اخبار كرد به حال ايشان . روزى سنگى در آن مجلس افتاد كه مكتوبى به آن بسته بود و
با كاروان حسينى از مدينه تا مدينه — صفحة 280 | محمد امين پور اميني / عبد الحسين بينش