تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با كاروان حسينى از مدينه تا مدينه — صفحة 216

مساهمون:

ص٢١٦
سپس اسيران را همراهشان به مدينه فرستاد « 1 » ، در اين صورت - با توجّه به زمان فرستادن پيك به مدينه و باز گشت آنها به شام - به طور يقين مدّت اقامتشان بيشتر مىشود .

حقيقت يا خيال ؟

1 . گفته‌اند : يزيد فرمان داد زنانِ - اهل بيت ( ع ) - را همراه با آنچه نياز دارند در خانه‌اى جداگانه جاى دادند و على بن الحسين ( ع ) نيز در همان خانه جاى داشت « 2 » . دربارهء اين روايت بايد گفت : آن خانه با خانهء ويرانه‌اى كه درباره‌اش گفته‌اند آنها را از گرما و سرما حفظ نمىكرد ، به طورى كه پوست صورت‌هايشان كنده شد ، « 3 » تفاوت مىكند . اين خانه‌اى بود كه پس از وقايع مجلس يزيد ، آنها را به اينجا انتقال دادند . دليلش نيز مطالبى است كه طبرى در دنبالهء اين مطلب آورده است : آن گاه اسيران رفتند تا به خانهء يزيد در آمدند . پس هيچ يك از زنان خاندان معاويه نماند مگر اينكه به استقبالشان آمد و مىگريست « 4 » . اين خانه - يا آن طور كه از ظاهر نقل طبرى بر مىآيد و ديگران نيز گفته‌اند كه يزيد آنها را در سراى خاص خويش جاى داد « 5 » - خانهء خود يزيد يا خانه‌اى چسبيده به خانهء او بود « 6 » . اينكه برخى محل اسكان اهل بيت ( ع ) در شام را خانه‌اى خوب و درست توصيف كرده‌اند ، نادرست است و ناشى از عدم دقت در رواياتى است كه در اين زمينه آمده است . مؤيّد اين مطلب گفتار سيّد محمّد بن ابى طالب است كه مىگويد : « نقل شده كه آن ملعون از بيم تفرقه و بر پايى فتنه آغاز به پوزش خواهى كرد و به نكوهش عمل ابن زياد پرداخت . على بن الحسين ( ع ) را احترام مىكرد و زنان را به سراى خواص خويش انتقال داد ؛ و غذاى صبح و شام را با سرورمان ، امام سجاد ( ع ) ، مىخورد « 7 » .
هامش
( 1 ) . الطبقات الكبرى ، ص 84 ( زندگينامهء امام حسين ( ع ) از بخش چاپ نشده ) . ( 2 ) . تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 339 ( چاپ دار الكتب العلمية بيروت ) ؛ و مانند آن در نور الابصار ، ص 132 . ( 3 ) . امالى صدوق ، ص 231 ؛ شرح الاخبار ، ج 3 ، ص 269 ؛ روضة الواعظين ، ج 1 ، ص 192 ؛ مثير الاحزان ، ص 102 ؛ الملهوف ، ص 219 ؛ تسلية المجالس ، ج 2 ، ص 396 ؛ بحار الانوار ، ج 45 ، ص 140 . ( 4 ) . تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 339 . ( 5 ) . مقتل خوارزمى ، ج 2 ، ص 74 ؛ تسلية المجالس ، ج 2 ، ص 339 ؛ بحار الانوار ، ج 45 ، ص 134 . ( 6 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 122 ، اعلام الورى ، ص 24 . ( 7 ) . تسلية المجالس ، ج 2 ، ص 457 .