چهارمين روز اقامت در شام ديده است . « 1 » علّامهء مجلسى جزئيات بيشترى را به نقل از برخى تأليفات شيعى نقل كرده است « 2 » .
مدّت اقامت اهل بيت ( ع ) در شام
تنها كسى كه از مورّخان كهن به مدت اقامت اهل بيت ( ع ) در شام تصريح كرده است ، قاضى ابو حنيفة ، نعمان بن محمّد تميمى مغربى ، متوفاى سال 363 هجرى است . او مىگويد : « آنها يك و نيم ماه در آنجا ماندند » « 3 » . سيّد بن طاووس در نقلى نزديك به اين مىگويد : « يك ماه در آنجا ماندند » « 4 » . اما ديگران تنها به ذكر عنوان كلّى بسنده كردهاند . مثل شيخ مفيد كه مىگويد : « چند روز در آنجا ماندند » « 5 » . طبرى نيز از وى نقل كرده است « 6 » .
آرى علامهء مجلسى به نقل برخى از كتابهاى اصحاب آورده است كه آنان مدّت ده روز در شام اقامت كردند ، آنجا كه مىگويد : « بنا بر نقل مدّت هفت روز برايش عزا گرفتند . چون روز هشتم فرا رسيد ، يزيد آنان را فرا خواند و به آنها پيشنهاد ماندن داد . اما آنها نپذيرفتند و آهنگ باز گشت به مدينه كردند ، پس برايشان كجاوه ساختند » « 7 » . اما معلوم نيست كه ايشان مطلب را از كجا نقل كرده و اين روايت قابل استناد نيست .
اگر نقل ابن سعد را بپذيريم كه يزيد كس به مدينه فرستاد و از آنجا چند تن از موالى سالمند بنى هاشم نزد وى آمدند و او چند تن از موالى ابو سفيان را با آنها همراه كرد و
هامش
( 1 ) . الملهوف ، ص 220 . در آنجا آمده است : سكينه در خواب به جدّهاش فاطمه زهرا گفت : مادر جان ! به خداسوگند حق ما را انكار كردند ، مادر جان ! به خدا سوگند ، جمع ما را پراكنده ساختند . مادر جان ! به خدا سوگند ، حريم ما را مباح شمردند . مادر جان ! به خدا سوگند ، پدرمان حسين را كشتند .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 45 ، ص 194 .
( 3 ) . شرح الاخبار ، ج 3 ، ص 269 .
( 4 ) . اقبال الاعمال ، ص 589 .
( 5 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 122 .
( 6 ) . اعلام الورى ، ص 249 .
( 7 ) . بحار الانوار ، ج 45 ، ص 196 .