ثعلبه ، « 1 » ابو بردة بن عوف أزدى ، طارق بن ابى ظبيان أزدى و جماعتى ديگر از اهل كوفه ؛ « 2 » و ديگرانى همچون ربيعة بن عمر ، « 3 » عذرى بن ربيعة بن عمرو جرشى ، « 4 » عبد الله بن ربيعهء حميرى ، « 5 » غاز بن ربيعهء جرشى « 6 » و روح بن زنباع . « 7 »
از سوى ديگر برخى نمايندگان دولتهاى بزرگ آن روزگار و بزرگان اهل كتاب مانند سفير روم « 8 » و رأس الجالوت « 9 » نيز در آنجا ديده مىشوند .
به اين ترتيب معلوم مىشود كه آن مجلس از نظر سياسى و اجتماعى و از نظر داخلى و خارجى داراى اهميت فراوان بود ؛ و از همين رو يزيد خواست چنين وانمود كند كه بر دشمن خويش چيره گشته و همه چيز پايان پذيرفته است . « 10 »
مزى گويد : چون اسيران اهل بيت ( ع ) را نزد يزيد بردند همهء درباريان شام جمع شدند و بر او وارد گشتند و پيروزى را به او تبريك گفتند . « 11 »
آيا يك مجلس يا مجلسهاى متعدد بود ؟
دربارهء اينكه سر امام ( ع ) را در يك مجلس و يا مجالس گوناگون حاضر كردهاند روايات گوناگون است . از برخى كتابهاى سيره چنين بر مىآيد كه چند مجلس بوده است . خوارزمى
هامش
( 1 ) . الاخبار الطوال ، ص 260 .
( 2 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 118 ؛ تاريخ الطبرى ، ج 4 ، ص 251 ؛ البدايه و النهايه ، ج 8 ، ص 193 .
( 3 ) . تذكرة الخواص ، ص 260 .
( 4 ) . مثير الاحزان ، ص 98 .
( 5 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 118 .
( 6 ) . العقد الفريد ، ج 5 ، ص 130 .
( 7 ) . جواهر المطالب ، ج 2 ، ص 270 ، ولى گويا او همانند عقد الفريد خبر را از غار بن ربيعهء جرشى نقل كرده است و در سند افتادگى دارد .
( 8 ) . تذكرة الخواص ، ص 263 .
( 9 ) . الكامل فى التاريخ ، ج 4 ، ص 90 .
( 10 ) . غافل از اينكه كاروان حسين ( ع ) پيروزى را براى خودش خواهد نوشت و معادله بر ضد يزيد خواهد شد و مجلس او به پايگاهى براى تبليغ پيروزى حسين ( ع ) و رسيدن قيامش به اهداف مقدس خود تبديل خواهد كرد .
( 11 ) . تهذيب الكمال ، ج 6 ، ص 429 .