عزيز من اين آخرين ديدار و وعده ما روز قيامت در كنار حوض كوثر است . گريه را واگذار و آماده اسارت شو و شكيبايى زيبا را پيشه خود كن .
آنگاه كه پيكرم را ديدى كه به خاك افتاده و خون از رگهاى بريدهام جارى است ، شكيبا باش . « 1 »
در اين هنگام عمر سعد گفت : واى بر شما ! مادامى كه به خود و اهل و عيالش مشغول است به او حمله كنيد ؛ كه اگر به شما بپردازد ميان ميمنه و ميسره شما فرقى نمىنهد . سپس مردم حمله كردند و او را زير باران تير گرفتند ، به طورى كه تيرهاى بسيارى ميان طناب خيمهها افتاد و چندين تير ، روپوشهاى زنان را سوراخ كرد . آنان وحشت كردند و ترسيدند و فرياد برآوردند و وارد خيمهها شدند و نگاه مىكردند تا ببينند حسين ( ع ) چه مىكند .
امام ( ع ) همانند شير خشمگين به آنان حمله كرد و به هر كس كه مىرسيد با شمشير او را مىشكافت و مىكشت . تيرها از هر سو به سوى او مىآمد و حضرت آنها را با سر و سينهاش دفع مىكرد . » « 2 »
ابن شهر آشوب گويد : « آنگاه با زنان وداع كرد و سكينه در آن حال شيون مىكرد . امام ( ع ) او را به سينه چسبانيد و مىگفت :
اى سكينه بدان كه پس از مرگ من بسيار خواهى گريست .
تا هنگامى كه روح در بدن دارم قلبم را با اشك حسرت مسوزان .
پس از كشته شدن من ، تو اى بهترين زنان به گريه كردن سزاوارترى » . « 3 »
وصيتهاى امام
از جمله كارهاى مهمى كه امام حسين ( ع ) در روز عاشورا انجام داد اين بود كه وصيتها را به فرزندش على بن الحسين ، كه در آن روز بيمار بود و توان جهاد در ركاب پدرش را نداشت ، انتقال داد .
هامش
( 1 ) - اين ابيات از خطيب شاعر ، شيخ مسلم بن محمد على جابرى نجفى است ( ر . ك : مقتل الحسين ( ع ) ، مقرّم ، ص 227 ) .
( 2 ) - مقتل الحسين ( ع ) مقرّم ، 277 - 278 .
( 3 ) - مناقب آل ابى طالب ، ج 4 ، ص 109 .