آنان را به خود مشغول داشته بود . پس از آن فاطمه آنها را به على بن الحسين ( ع ) سپرد و بعد به دست ما رسيد . » « 1 »
تهاجم به خيمه گاه حسينى
طبرى به نقل از ابى مخنف مىنويسد : « سپس شمر بن ذى الجوشن با ده تن از نيروهاى پياده سپاه كوفه به سوى خيمهاى كه بار و بنه و خانواده حسين ( ع ) در آن بود رفت . امام ( ع ) به طرف شمر رفت ، اما نيروهاى پياده ميان او و خيمه گاه حايل شدند . حضرت فرمود : « واى بر شما ، اگر دين نداريد و از روز رستاخيز نمىترسيد ، در دنيايتان آزاده و با شرف باشيد .
اراذل و اوباش « 2 » را از خيمه و خانوادهام باز داريد .
شمر گفت : « اى پسر فاطمه ، اين خواستهات را پذيرفتيم . » « 3 »
در اللهوف آمده است كه امام ( ع ) خطاب به آنان فرمود : « اى پيروان خاندان ابى سفيان ، اگر دينى نداريد و از روز رستاخيز نيز نمىترسيد ، در دنيايتان آزاده باشيد ؛ و اگر خود را عرب مىدانيد ، به گذشتگان نگاه كنيد . »
ابن صباغ مالكى طى نقلى گويد : « حسين ( ع ) به سختى به آنان حمله كرد و شمار بسيارى از مردان و شجاعانشان را كشت و به سلامت به خيمه گاه نزد خانوادهاش بازگشت . بار ديگر نيز حمله كرد و به جاى خويش بازگشت . اما در اين نوبت شمر بن ذى الجوشن ملعون با چندين ديگر از پهلوانان و افراد شجاع ، ميان او و حرمش حايل شده ، محاصرهاش كردند .
سپس گروهى از دشمن رفتند كه حرم و كودكان حسين را غارت كنند ؛ كه حضرت فرياد زد : واى بر شما اى پيروان شيطان ، نابخردان را از زنان و كودكان باز داريد ، چرا كه اينان نجنگيدهاند !
هامش
( 1 ) - بصائر الدرجات ، ص 164 ؛ اثبات الهداة ، ج 5 ، ص 215 ، ح 5 ؛ بحار ، ج 26 ، ص 35 ، ح 62 .
( 2 ) - تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 333 ؛ انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 407 ؛ الكامل فى التاريخ ، ج 4 ، ص 76 .
( 3 ) - اللهوف ، ص 171 .