سيد بن طاووس در حاشيهء داستان اين كاروان گويد : حضرت آن هديه را گرفت چرا كه ادارهء امور مسلمانان به دست او بود . « 1 »
مؤيد اين قول كه امام هداياى يزيد را تصرف كرد ، روايتهاى چندى است كه دربارهء ورسهايى كه پس از شهادت امام ( ع ) از اردوگاه وى غارت شده بحث مىكند . « 2 »
آيا امام حسين ( ع ) در تنعيم با ابن عمر ديدار كرد ؟
در خبر ديگرى از تاريخ آمده است كه امام ( ع ) پس از خروج از مكه در تنعيم با ابن عمر ديدار كرد . در امالى شيخ صدوق آمده است : عبداللّه عمر پس از شنيدن خبر بيرون شدن امام ( ع ) از مكّه سوار شد و به سرعت پشت سر آن حضرت حركت كرد . در يكى از منزلگاهها به امام ( ع ) رسيد و گفت : اى فرزند رسول خدا ، آهنگ كجا داريد ؟
فرمود : عراق .
گفت : شتاب مكن و به حرم جدّ خويش باز گرد .
امام حسين نپذيرفت و ابن عمر گفت : اى ابا عبداللّه ، جايى را كه رسول خدا ( ص ) مىبوسيد به من نشان بده .
امام ( ع ) ناف خويش را نشان داد . ابن عمر سه بار آن را بوسيد و گفت : اى اباعبداللّه تو را به خدا مىسپارم ؛ كه تو در اين راه كشته مىشوى ! « 3 »
در برخى منابع آمده است : ابن عمر در دو ميلى مكّه امام را ديد . « 4 » در ديگرى آمده است :
ابن عمر در فاصلهء دو يا سه شب راه از مدينه امام ( ع ) را ديد « 5 » و گفت : به كجا مىروى ؟
گفت : عراق ! - و طومار و نامه با خود داشت -
گفت : نزد آنها مرو !
فرمود : اين نامهها و بيعتشان است .
هامش
( 1 ) - اللهوف ، ص 30 .
( 2 ) - مقتل الحسين ( ع ) ، مقرم ، ص 295 ؛ و ر . ك : الاخبار الطوال ، ص 258 .
( 3 ) - امالى صدوق ، ص 131 ، مجلس 30 ، حديث شمارهء 1 .
( 4 ) - ر . ك : اسعاف الراغبين در حاشيه نورالابصار ، ص 205 .
( 5 ) - ر . ك : انساب الاشراف ، ج 2 ، ص 275 ؛ تاريخ ابن عساكر ، ص 281 ، شمارهء 247 .