شراب مىنوشند و اموال تهيدستان و بينوايان را به خود اختصاص دادهاند . من براى يارى دين خداوند و عزّت بخشيدن شريعت او و جهاد در راه خدا ، به منظور اعتلا يافتن كلمهء اللّه از همه سزاوارترم !
آنگاه فرزدق از او روى برتافت و حركت كرد ! « 1 »
بنابراين « نخستين منزلگاهى كه امام حسين ( ع ) از آن گذشت ، بستان ابن عامر بود . » « 2 »
2 - تنعيم
تنعيم جايى است در سرزمين مكّه بيرون از حرم ، به فاصلهء دو فرسخى و به قولى در چهار فرسخى آن شهر . سبب اين نامگذارى آن است كه در سمت راست اين محل كوهى به نام نعيم و در سمت چپ آن كوهى به ناعم است . دشت را نعمان گويند و مكيان از محل تنعيم محرم مىشوند . « 3 »
بلاذرى گويد : « حسين در تنعيم به كاروانى بر خورد كه از يمن مىآمد ؛ و بحير بن ريسان حميرى آن را براى يزيد بن معاويه فرستاده بود . بحير كارگزار يزيد در يمن بود .
كاروان بار وَرْس ( گياهى براى رنگرزى ) و جامه داشت . فرستادگان بحير آن را براى يزيد مىبردند . حسين كاروان را گرفت و با خود برد و به شترداران گفت : « شما را مجبور نمىكنم .
هر كس دوست داشته باشد با ما به عراق بيايد كرايهاش را كامل مىدهيم و با او خوشرفتارى
هامش
( 1 ) - همان .
( 2 ) - خطب الامام الحسين ( ع ) على طريق الشهاده ، ج 1 ، ص 132 . مؤلف كتاب ، لبيب بيضون ، قصيدهاى را از خطيب ، سيد على بن حسين هاشمى نقل كرده است كه در آن به ذكر منازل ميان مكّه تا كربلا مىپردازد و آغاز آن چنين است :
حسين همراه خاندان پاكش مكّه را به سوى عراق ترك گفت
در مسير راه از منزلگاههايى گذشت كه سنگريزههاشان بر ستارگان آسمان فخر مىفروشند
منزل نخست بستان ابن عامر بود و پس از آن با شتاب به تنعيم رفت .
( 3 ) - ر . ك : معجم البلدان ، ج 2 ، ص 94 ؛ نيز خطب الامام الحسين على طريق الشهادة ، ج 1 ، ص 132 .