ابن حجر در الاصابة مىنويسد كه عبدالله بن يقطر ، صحابى است ، چرا كه همزاد حسين عليه السلام است . « 1 »
عبدالله بن يقطر مردى بسيار مؤمن و شجاع بود . هنگامى كه ابن مرجانه به او فرمان داد و گفت : « بالاى قصر برو و دروغگوى پسر دروغگوى را لعنت كن ، آنگاى پايين بيا تا دربارهات تصميم بگيرم » ، « 2 » اين قهرمان از كاخ بالا رفت و چون بر مردم مشرف شد گفت : « اى مردم من پيك حسين ، پسر فاطمه ، دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله هستم كه به سوى شما آمدهام تا او را يارى دهيد و دربرابر ابنمرجانه و ابنسميه ، فرومايه پسر فرومايه ، از او پشتيبانى كنيد ! » « 3 »
به نظر مىرسد كه عبدالله بن يقطر پيش از قيس بن مسهّر صيداوى - كه پس از مسلم كشته شد - به قتل رسيد . زيرا خبر قتل عبدالله و مسلم و هانى در « زباله » در راه عراق يك جا به امام عليه السلام رسيد ؛ و آن حضرت از قتل آنان چنين خبر داد : اما بعد ، خبرى دردآور به من رسيد ، مسلم بن عقيل ، هانى بن عروه و عبدالله بن يقطر كشته شدهاند و شيعيانمان ما را رها كردهاند . . . » « 4 »
به اين ترتيب عبدالله بن يقطر ، پس از نخستين شهيد قيام حسينى يعنى سليمان بن رزين ؛ فرستاده امام عليه السلام به سوى اشراف بصره ، دومين پيك امام حسين عليه السلام است كه در راه انجام مأموريتش به شهادت رسيد . حتى اگر از نظر تاريخى ثابت شود كه عبدالله پيش از قيام مسلم در كوفه كشته شده است ، وى را بايد دوّمين شهيد قيام حسينى خواند .
هامش
( 1 ) - ابصار العين ، ص 93 .
( 2 ) - همان .
( 3 ) - همان .
( 4 ) - همان ، ص 94 .