گسترش فعاليت شمارى از بزرگان ، دستگيرشان كرد ؛ كه اصبغ بن نباته « 1 » و حارث بن اعور همدانى « 2 » در ميانشان بودند . « 3 »
زندانى كردن ميثم تمار
از ظاهر برخى متونى كه داستان قتل شهيد نامدار ، ميثم تمار ، را نقل كردهاند ، چنين برمىآيد كه شهادت وى در اواخر ماه ذى حجه سال شصتم هجرت بود . شيخ مفيد گويد : « در همان سالى كه به شهادت رسيد حج گزارد » . « 4 » برخى از متون تصريح دارند
هامش
( 1 ) - اصبغ بن نُباته : او از موثقان و ياران نزديك اميرالمؤمنين و حسنين عليهم السلام است . اصبغ پيمان امير مؤمنان بهمالك اشتر و وصيت آن حضرت به پسرش ، محمد حنفيه ، را از ايشان روايت كرده است . او از اعضاى شرطه خميس بود كه با حضرت پيمان جان فشانى بستند و او پيروزيشان را ضمانت كرد . اميرالمؤمنين عليه السلام وى را در زمره موثقان دهگانه به شمار آورده است او در غسل سلمان فارسى به امام عليه السلام كمك كرد ، و از كسانى است كه تخت سلمان را كنار گورستان برد ؛ كه مىخواست با مردگان سخن بگويد . اصبغ كه در جنگ صفين فرمانده شرطه خميس بود به على عليه السلام گفت : مرا از ديگران پيشتر بفرست ؛ زيرا كه امروز مرا شكيبا خواهى يافت و از يارى من بهرهمند خواهى شد . فرمود : با نام و بركت خداوند پيش رو . او پيش رفت ، شمشير برگرفت و رايت به دوش رجز مىخواند ؛ و هنگام بازگشت ، شمشير و نيزهاش خونآلود بود . او پيرى پارسا و عبادتگر بود و هنگام رويارويى با دشمن شمشيرش را غلاف نمىكرد . او از ذخاير على عليه السلام بود ؛ كه با آن حضرت پيمان مرگ بسته بود . وى از شهسواران عراق بود ؛ و كسى است كه مىگويد : صد فصل از مواعظ اميرالمؤمنين را حفظ كردم و از خطابههاى آن حضرت آن قدر به حافظه سپردهام كه انفاق ، جز بر وسعت و فراوانى آنها نيفزايد . ( مستدركات علم رجال الحديث ، ج 1 ، ص 692 ) .
( 2 ) - حارث اعور همدانى : وى از دوستان اميرالمؤمنين عليه السلام بود و على عليه السلام او را در زمره موثقان دهگانه خويش به شمار آورد . ابن ابى الحديد گويد : او از فقيهان بود و در سال 65 ه . ق درگذشت . ( مستدركات علم رجال الحديث ، ج 2 ، ص 260 ) .
طبرى گويد : او از ياران پيشگام على عليه السلام و اهل فقه ، دانش فرايض و حساب بود . ( قاموسالرجال ، ج 3 ، ص 14 ) .
عامه نيز اورا موثقشمرده و ستودهاند و در صحاح و ديگر جاها ازاو حديث نقلكردهاند . ( الغدير ، ج 11 ، ص 222 ) .
( 3 ) - مقتل الحسين ، مقرم ، ص 157 .
( 4 ) - ارشاد ، ص 170 .