خوب است پاداش عمل كنندگان . آن مردمى كه شكيبايى ورزيده و بر پروردگار خويش توكل نمودند . بسا جنبندهاى كه بر نميدارد روزى خويش را ، خداوند است كه روزى او و شما را ميدهد و اوست شنواى دانا .
قرائت :
ترجعون : « يحيى » از « ابى بكر و هشام » نقل كرده كه به « ياء » « يرجعون » و بقيه با « تاء » خواندهاند .
لنبوئنهم : « اهل كوفه » بجز « عاصم » آن را « لنثوينهم » به « ثاء » و بقيه « لنبوئنهم » به « باء » قرائت نمودهاند .
لنبوئنهم : « اهل كوفه » بجز « عاصم » آن را « لنثوينهم » به « ثاء » و بقيه « لنبوئنهم » به « باء » قرائت نمودهاند .
دليل :
« ابو على » گويد كسانى كه « يرجعون » به « ياء » خواندهاند براى آنست كه جمله قبلش به لفظ « غيبت » است و اما افرادى كه آن را « ترجعون » به ( خطاب ) خواندهاند گويند كه درست است جمله قبل به لفظ غيبت است ولى اين لفظ منتقل شده به خطاب مانند آيه شريفه
« إِيَّاكَ نَعْبُدُ »
بعد از جمله
« الْحَمْدُ لِلَّهِ »
كه از غيبت به خطاب انتقال يافته است .
و دليل كسى كه « لنبوئنهم » به « باء » خوانده آيه شريفه « و لقد بوأنا بنى اسرائيل مبوء صدق » و آيه شريفه
« وَ إِذْ بَوَّأْنا لِإِبْراهِيمَ مَكانَ الْبَيْتِ »
مىباشد و « لام » در اينجا زايده است مثل آيه شريفه « ردف لكم » ( كه لام زايده است ) و ممكن است در تقدير « بوأنا لدعاء ابراهيم ع » باشد و مفعول محذوف باشد و تقديرش « بوأنا لدعائه ناساً مكان البيت » است . و دليل كسى كه « لنثوينهم » خوانده آيه شريفه
« وَ ما كُنْتَ ثاوِياً فِي أَهْلِ مَدْيَنَ »
يعنى نبودى تو سكونت كنى بين اهل ( مدين ) و در كنار آن ملت زندگى نمايى .
« اعشى » گفته :
اثوى و قصر ليله ليزودا * و مضى و اخلف من قتيلة موعدا
يعنى ( شب در آنجا ) بيتوته كرده و ماند تا كامى دهد اما چه كوتاه كرد شب را و رفت و با معشوقهاش « قتيله » وعدهگاهى گذارد .