با ايمان است - يا آنان كه در صراط ايمانند - كه از آن بهرهمند ميشوند .
سپس خداوند پيامبر را مخاطب نموده ميفرمايد :
اتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ
: بخوان بر مردمى كه موظف بتكاليفاند آنچه به تو وحى شده از كتاب و بمضمون آن عمل كن .
وَ أَقِمِ الصَّلاةَ
: و نماز را با شرائطش در وقتهاى خود بپادار .
إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ
: البته نماز باز ميدارد از فحشاء ( كار ناشايسته و زشت ) و منكر ( كار ناپسند ) . در اين آيه دلالت روشنى است كه انجام نماز لطف پروردگار بر انسان است چه موجب مىشود تا فعل زشت و معصيت كه نه عقل جايز ميداند و نه شرع آن را اجازه ميدهد ، از انسان سر نزند - و انسانى كه نماز را با توجه بمعنى و خشوع قلب بخواند ، جنبه سازندگيش آن چنان قوى است كه انسان را خودبخود از رذائل و گناهان باز ميدارد - پس اگر از گناهان دورى كند ، از سعادت بهرهگيرى نموده و اگر انجام دهد ديگر خود نخواسته از آن بهرهمند گردد .
گفته شده نماز بمنزله پاسدارى است كه با گفتار خود از انحراف مردم جلوگيرى كند و از فحشاء و منكر باز دارد زيرا نماز مركب از تكبير و تسبيح و تهليل و قرائت و در مقابل خداوند قهار به بندگى ايستادن است و هر يك از اينها نماز گذار را به شكل خود دعوت مىكند و از ضدش باز ميدارد پس گويا با زبان امر و نهى مىكند و بطور كلى هر چه انسان را به طرف خدا دعوت كند از غير او باز خواهد داشت .
و نيز گفته شده نماز انسان را از فحشاء و منكر مادامى كه مشغول است دور ميسازد .
و نيز گفتهاند سزاوار است - بر اساس سازندگى - باز دارد چنان كه آيه شريفه در باره مكه فرمود
« وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً »
« 1 » كسى كه وارد مكه شود ايمن خواهد بود .
« ابن عباس » گويد در نماز پاسدارى است كه شخص را از معصيت خدا دور
هامش
( 1 ) - قرآن كريم سوره آل عمران آيه 90