بدى و گناه نمايد پاداش آن را خواهد ديد » . « عياشى » باسناد خود از ابن مسكان و او از امام صادق ( ع ) روايت نموده كه حضرت فرمود « از گناهان كوچك بترسيد كه براى او پاسبانى است هيچكدام از شما نميگويد كه گناه كردم و بدنبالش توبه نمودم اما خدا ميگويد عمل انسان و لو به قدر خردلى باشد . . . » - و آيه را امام قرائت فرمود - .
إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ
: البته خداوند با كمال دقت و باريك بينى به تمام اعمال كوچك و بزرگ بندگان خود رسيدگى مينمايد .
خَبِيرٌ
: آگاه به مكان آن كار مىباشد چنان كه از قتاده اين تفسير نقل شده . و بعضى گويند مقصود از لطيف يعنى دقيق و داناى بتمامى كارهاى پنهانى بوده و از خبير يعنى داناى به تمام كارها چه پنهانى و يا آشكار باشد .
يا بُنَيَّ
: اى فرزندم ، از اينكه در تمامى اين موارد اسم فرزند را با تصغير آورده از باب مهربانى و محبت پدرانه است .
أَقِمِ الصَّلاةَ
: به پا دار نمازهاى واجب را در وقت خود با تمامى شرائطش .
وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ
: امر بمعروف كن و معروف در اينجا همان اطاعت پروردگار است .
وَ انْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ
: و نهى از منكر نما و منكر هر فعل معصيت و بد را گويند چه انجام آن از نظر عقل ناپسند باشد و يا آنكه شرع اسلام به آن اجازه ندهد زيرا معروف بهر چه را كه دين و عقل با هم به آن اجازه ميدهند گفته شده و منكر به آنچه را كه آن دو منع مينمايند ناميده مىشود .
وَ اصْبِرْ عَلى ما أَصابَكَ
: و شكيبايى كن بر آنچه را كه از مشقتها و آزارها در اين راه به تو رسد و اين تفسيريست كه از على بن ابى طالب ( ع ) رسيده است . اما جبائى از بعضى گفته مقصود سختيهاى دنيا و مرضها و ديگر ناراحتيها است كه در دنيا متوجه به انسان مىشود .
إِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ
: البته اين ، از اراده در كارهاى شايسته و ترك بديها است و عزم هم به اراده انسان گفته مىشود كه پيش از هر كارى انسان اول داراى آن