ترجمه :
اينست آيتهاى كتاب استوار . راهنمايى و رحمتى براى نكوكاران . آنان كه بپاى ميدارند نماز را و مىپردازند زكات را و ايشان بآخرت ( روز قيامت ) يقين دارند آنان بر راهنمايى از پروردگار خود بوده و رستگار ميباشند . و از مردماند بعضى كه ميخرند كلام بيهوده را تا ( گذشته از خود دگران را نيز ) گمراه كنند از راه خدا بنادانى و آن را باستهزاء ميگيرد . براى ايشان عذابى خوار كننده خواهد بود .
و گاهى كه خوانده شود بر او آيات ما از روى تكبر پشت كند گويا كه آن را نشنيده ، گويى در دو گوشش سنگينى بوده پس بشارتش ده بعذابى دردناك . البته آنان كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادهاند براى ايشان باغهاى نعمت است . هميشه در آن خواهند بود ، وعده خدا راست و او غالب و درست كردار است . آفريده آسمانها را بدون ستونى كه ببيندش و افكنده در زمين لنگرهايى ( كوههايى ) تا نبادا بلرزد بر شما و پراكنده در آن از هر نوع جنبدهاى و فرستاديم از آسمان آب را پس رويانيديم در آن ( زمين ) از هر صنف گياه جفتى نيكو .
قرائت :
و رحمة : « حمزه » آن را برفع و ديگران بنصب خواندهاند .
و يتخذها : « اهل كوفه » بجز « ابى بكر و يعقوب » آن را بنصب ( ذال ) و ديگران برفع خواندهاند .
ليضل : در گذشته گفتيم كه « ابن كثير و ابا عمر و يعقوب » آن را با فتحه « ياء » خواندهاند .