سوره لقمان
تمام اين سوره بگفتار ابن عباس در مكه نازل شده بجز سه آيه كه در مدينه آمده و آن
« وَ لَوْ أَنَّ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ . . . »
تا پايان سه آيه ، مىباشد .
عدد آيات اين سوره از نظر اهل حجاز 33 آيه و از نظر ديگران 34 دانستهاند .
قراء كوفه « الم » را يك آيه و قراء بصره و شام
« مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ »
را آيهاى ميدانند .
فضيلت اين سوره :
ابى بن كعب از پيامبر ( ص ) روايت كند كه فرمود آن كس كه سوره لقمان را بخواند در قيامت لقمان با او دوست بوده و ده برابر اجر آن كسى كه بخوبيها عمل كرده و از بديها دورى نموده به او پاداش داده مىشود .
محمد بن جبير عزرمى از پدرش و او از امام باقر ( ع ) روايت كرده كه فرمود آنكه سوره لقمان را در هر شب بخواند خداوند سى فرد از ملائكه را بر او مىگمارد و تا بصبح او را از شرور شيطان و يارانش حفظ نمايند و اگر در روزش قرائت كند آنان تا غروب از شرور شيطان و ياران آن حفظش خواهند نمود .
تفسير و توضيح :
در پايان سوره روم خداوند در باره صحت پيامبرى ، خاتم الانبياء ( ص ) سخن فرمود و اينك با آياتى در باره قرآن اين سوره را آغاز ميفرمايد .