ميشوند . و تحقيقاً براى مردم در اين قرآن مثل زديم ( و گفتيم ) از هر مثلى ( تا آگاه شوند ) و اگر بياورى ايشان را به آيتى هر اينه آنان كه كافر شدند گويند نيستيد شما مگر دارندگان آئين باطل . اينچنين خداوند مهر نهاده بر قلبهاى آنان كه نمىدانند .
پس تو ( اى محمد ، ص ) صبر كن البته وعدهء خداوند راست بوده و نتوانند كوچك و نابودت نمايند آنان كه يقين ندارند .
قرائت :
لا ينفع : « اهل كوفه » آن را با ياء و ديگران با تاء « لا تنفع » خواندهاند و در سوره « حم المؤمن » نيز در لا ينفع اين دو قول آمده و آنجا « نافع » نظر اهل كوفه را پذيرفته است .
دليل :
« ابو على » گويد « لا تنفع » بهتر و صحيحتر است زيرا فاعلش « معذرتهم » بوده و او لفظاً مؤنث و مقتضى تأنيث فعل مىباشد و اما آنان كه « لا ينفع » خواندهاند گويند كه فاعل مؤنث مجازى بوده و بين او و فعل فاصله شده و با اين ترتيب بهتر است كه فعل مذكر خوانده شود .
مقصود :
سپس خداوند از گفتار علماء با آنان ، در آن روز خبر داده ميفرمايد :
وَ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ الْإِيمانَ
: و - بمجرمين - گفتند آنان كه علم و ايمان داده شدهاند و از راه دلائل موجوده و دقت در آنها بيقين رسيده و ايمان به پروردگار جهان آوردند و تصديق پيامبر ( ص ) نمودند .
لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتابِ اللَّهِ
: درنگ كرديد در قبرهايتان كه ثابت و نوشته شده در كتاب پروردگار و بعضى گويند مقصود علم پروردگار است نظير آيه شريفه
« وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ »
يعنى از دنبال آنان - پس از دنيا - آتش دوزخ بوده تا روزى كه در قيامت برانگيخته شوند ، و آن روز علمش در نزد خداوند است .
إِلى يَوْمِ الْبَعْثِ فَهذا يَوْمُ الْبَعْثِ
: تا روز برانگيخته شدن - و آن روز قيامت است - .